Zoekend onderweg

Zonnestraaltjes

2012-01-28T02:09:00.000+01:00

In mijn auto scheur ik over de snelweg de toekomst tegemoet. Achter het stuur zit ik precies op het snijvlak van de tijd. Op het moment dat de toekomst me raakt verandert het in heden om meteen achter me te verdwijnen in het verleden. De motor is op toeren, de wielen razen over het asfalt. Utrecht ligt achter me maar Amsterdam is nog niet in zicht. Rechts van me begint de lucht langzaam steeds lichter te worden.

Ik ben op weg en besef dat ik vandaag niet meer naar het verleden ga om later weer terug naar de toekomst te reizen. Vandaag is anders. Vandaag komen verleden en toekomst samen in het heden. Ik rij de afslag voorbij die ik moet nemen om op mijn werk te komen. Ik rij door en neem die andere afslag en even later rijd ik met een raar gevoel de parkeerplaats op bij haar flat. Het is vroeg, stuur een sms en prop twee boeken in haar postbus. Daar staat ze op de 7e etage, we zwaaien, bellen kort en moeten gaan.

Op weg naar mijn werk rijd ik door haar woonplaats en herinneringen vullen mijn gedachten. Verder gaat het... terug naar kantoor en in Leerdam haal ik een pakket op bij freeworks. Van een mevrouw krijg ik een parkeerkaartje. Ze heeft een brommobiel is klein van postuur en moet vroeger een knappe vrouw geweest zijn. Ik bedank haar vriendelijk en haal het pakket op. Als ik terug kom lopen hoor ik mensen lachen over die vrouw met de brommobiel die aan het tobben is om achteruit te rijden. Ze vraagt me om te kijken of alles goed gaat en dat doet het. Zeeën van ruimte... en de zon schijnt nog steeds.

Daarna naar Bergambacht om bouwkundige opnames te doen. Het wordt laat en als ik naar huis rijd wordt de hemel rechts van me in snel tempo donker.
Thuisgekomen ruim ik de auto uit en mijn overbuurman komt een pakket brengen, waarvan ik geen vermoeden had dat het zou komen. Ik kijk naar het papier, het handschrift en het touw om het pakket en krijg een sterk vermoeden wie de afzender is. De letters van de postcode en het huisnummer die op de achterkant staan bevestigen mijn vermoeden. Had ik daar vanochtend niet twee boeken gebracht?

In het pakket zit wat snoep voor de jongens een kaarsenhouder met een geurkaars, een pot zelfgemaakte appelcompote die (shame on me!) tig keer beter smaakt dan mijn eigen creaties. Een kaart en als laatste twee boeken. Nee niet dezelfde van vanochtend maar twee andere boeken die 6 jaar bij haar in de boekenkast gewacht hebben op dit moment.
Het raakt me en ik besef dat we beide een andere taal spreken, maar ik versta haar wel.

Veiligheid boven alles

2012-01-25T17:39:00.004+01:00

Vandaag was ik op pad om sensoren door te meten en schoon te maken. Die dingen hangen buiten ergens onder een brug of aan een steiger.
Onder een brug stond er opeens een man achter me in een oranje jas, hij had een zwemvest aan en op zijn hoofd een valhelm met gehoorbescherming. Hij wilde weten wat ik aan het doen was.
Ik zei: "Nou... met een schuursponsje en een borsteltje die dingen schoon maken in een emmer water''. Waarschijnlijk niet het goede antwoord want hij wilde weten waar mijn zwemvest en valhelm waren. Ik kreeg een heel verhaal te horen over veiligheid en hij zou het ook nog even aan me mailen. Blijkbaar sprak mijn gezicht boekdelen, want ik mocht hem altijd bellen als ik iets niet begreep. (idd ik vroeg me af hoe de vaat bij hem thuis gewassen werd)
Toen ik het terrein weer verliet belde ik zoals gebruikelijk de brugwachter op om me af te melden. Ik vertelde hem dat ik klaar was en zonder hatelijke opmerkingen het terrein verlaten had. Hij begon te lachen en vroeg of ik de "nieuwe" ontmoet had.

Jammer joh...!

2012-01-16T20:54:00.005+01:00

Wie altijd maar vergelijkt,

komt vaak bedrogen uit

en geraakt dikwijls in verlegenheid

Not enough love...

2012-01-14T19:32:00.004+01:00

Now when you climb into your bed tonight
And when you lock and bolt the door
Just think of those out in the cold and dark
'Cause there's not enough love to go 'round
No there's not enough love to go 'round

And sympathy is what we need my friends
And sympathy is what we need
And sympathy is what we need my friends
'Cause there's not enough love to go 'round
No there's not enough love to go 'round

Now half the world hates the other half
And half the world has all the food
And half the world lies down and quietly starves
'Cause there's not enough love to go 'round
No there's not enough love to go 'round

And sympathy is what we need my friends
And sympathy is what we need
And sympathy is what we need my friends
'Cause there's not enough love to go 'round
No there's not enough love
No there's not enough love to go 'round

Grensverleggend

2012-01-08T07:34:00.004+01:00

Nog niet eerder heb ik 25 kilometer achter elkaar gewandeld, maar gisteren heb ik ze gelopen, op vrij nieuwe kisten die uiteindelijk te klein bleken te zijn. Ik heb mijn grenzen verlegd, maar dat deed wel pijn!
Misschien vraag je je af of dat het eigenlijk wel leuk was. Nou..., het laatste stuk was niet grappig meer, maar samen met een wandelmaatje al beppend wandelen was best gezellig. Je loopt 5 uur samen op en dan kun je heel wat bespreken. Laat ze nou ook van dichtbij mee hebben mogen maken wat een persoonlijkheidsstoornis die mijn ex heeft, met je doet. Het was een feest van herkenning!

Grenzen zijn voor veel mensen irritant, anderen doen alsof ze er niet zijn en weer anderen moeten testen of ze wel echt zijn, soms door mensen tot waanzin te drijven. Soms kun je grenzen verleggen, zoals ik gisteren heb gedaan, omdat het mijn grenzen zijn.

Goede voornemens?

2012-01-07T06:20:00.005+01:00

Om op 1 januari een aantal dingen niet meer of juist wel te gaan doen, omdat het 1 januari is...? Volgens mij werkt dat niet. Dus noem ik het geen goede voornemens maar doelen die ik mezelf heb gesteld. Ze beginnen dan ook niet op 1 januari, sterker nog, veel van de doelen hebben niks te maken met iets helemaal anders gaan doen, maar met volhouden van zaken die ik eerder ben begonnen.
Ik ga dan ook niet in januari beginnen met afvallen, maar hoop mijn strijd tegen overgewicht ook dit jaar voort te zetten. Ik ga niet in januari beginnen met sporten, maar wil het bewegen ook dit jaar vol houden. En zo wil ik Ana blijven ondersteunen, het aantal wandel en fietskilometers van de afgelopen negen maanden doorzetten naar 2012, wat neerkomt op 1200 wandel,- en 2500 fietskilometers. Wil ik leuke dingen doen met leuke mensen en nieuwe contacten leggen. Wil ik Nederland verder ontdekken, blijven evalueren en doelen (bij) blijven stellen Eigenlijk gewoon volhouden dus!

Niet het doel, maar de weg

2012-01-03T08:43:00.008+01:00

Wat is belangrijker, het onderweg zijn naar... of het bereiken van het doel? Het één bestaat niet zonder het ander, maar als je alleen doelgericht bent mis je heel veel onderweg.
Naar aanleiding van een aantal uitzendingen van de RKK over mensen die pelgrimeren naar Santiago de Compostella, heb ik op internet nog een aantal pelgrimsverhalen gelezen die naadloos aansluiten op de uitzendingen van de RKK.
Sommige mensen lopen om te ontsnappen aan de situatie waarin ze verzeild zijn geraakt. Anderen lopen (of fietsen) omdat ze zich willen bewijzen en weer anderen lopen omdat ze onderweg willen zijn. Mensen die genieten van de route, de ontmoetingen en de gastvrijheid.

Zelf ben ik best wel doelgericht. Je hebt een doel, werkt er naar toe en wanneer dat doel bereikt is stel je jezelf een nieuw doel. Maar het scoren van doelen bevredigt niet. Het genieten van het onderweg zijn samen met anderen zijn zaken die blijvend zijn. Het scoren van het doel zal na een tijdje alleen nog maar een herinnering zijn, terwijl de warme contacten die je onderweg hebt mogen ervaren, je jaren later nog steeds een warm gevoel kunnen geven. Het bereiken van je doel kan dat warme gevoel overschaduwen of zelfs doen verkillen.

Not the grail, but the queste zong Salomon Burke

en zo is het!

Oudjaarsdag

2011-12-31T08:30:00.006+01:00

31 december.... het einde van het jaar, 2011. Afgelopen week zijn de kids hier geweest, morgen gaan ze weer naar hun moeder. Een week gevuld met computteren, tv kijken en bank hangen. Ze willen niet naar buiten... en ik ben ziek. Het hele jaar ben ik niet ziek geweest en nu heb ik een paar vrije dagen en zit ik tegen de cv aangekropen al snotterend kou te lijden.
Ik kan niet ontkennen dat het jaar op gepaste wijze afgesloten wordt. Na alle hectiek van het afgelopen jaar, kan ik het met een gerust hart snotterend afsluiten.

Verstild

2011-12-27T13:21:00.004+01:00

Zo aan het einde van het jaar lijkt de tijd zich te vertragen. Het weer is grijs, het licht diffuus en de natuur lijkt levenloos. Fietsend over de lingedijk van Asperen naar Beesd kom ik wel één hele vrachtwagen tegen, 2 mensen op een tandem en een eenzame jogger die denkt dat hij alleen op de wereld is. In het voorbijgaan groet ik hem...
Geen geraas van verkeer, alleen het geluid van de wind in mijn oren en het kra kraa van een kouwtje. Alsof de wereld uitgestorven is en dat terwijl het al ver na tienen is. Ik geniet van de stilte en vraag me af hoe (niet) ver je van huis af moet gaan om je vrij te voelen?

Zomaar een dag...

2011-12-10T08:43:00.008+01:00

Vandaag is het zaterdag. Een vrije zaterdag! Dus ben ik als gewoonlijk vroeg wakker... pfff. Om kwart over 5 ben ik naar beneden gegaan, een was in de machine gedaan, de vaatwasser ingeruimd en aangezet. Koffie gezet en de broodbakmachine aangeschopt.
Nu, een paar uur later, ruikt het in huis heerlijk naar versgebakken brood. Het water loopt me door de mond, maar ik moet nog even geduld hebben.
Tijdens het wachten de schone was in de droger gedaan en nog maar een bak koffie gezet, om ondertussen wat bankzaken te regelen en te internetten. Straks ga ik een kilometer of 20 wandelen en gooi ik meteen de kerstbrieven op de bus.

De kids haal ik aan het einde van de middag op en dan gaan we afscheid nemen van de Voedselbank. Na 4 jaar vrijwilligerswerk, houdt het nu op. Ik wilde vorig jaar al stoppen, maar wegens plotselinge personeelstekorten zag ik mezelf genoodzaakt nog maar een poosje aan te blijven. Het is een leerzame periode geweest over o.a. onze: wegwerpmaatschappij, dubbele agenda's, doorzettingsvermogen, armoede, vriendschap, politiek, vrijwilligersorganisaties, misbruik, trouw, loslaten, goed bedoelde (maar ondoordacht) enthousiasme, bureaucratie, etc. en ik heb een heleboel over mezelf geleerd (wat ook niet altijd even positief blijkt te zijn....).

Ik sla een andere weg in en sluit het hoofdstuk Voedselbank af. Waarschijnlijk zullen er geen nieuwe berichten meer onder dit label verschijnen. Waar de nieuwe weg naar toe leidt weet ik nog niet. Mensen vragen me wat ik nu ga doen en het eerste wat in me opkomt is; rustig ademhalen. En opnieuw stel ik mezelf de vragen; wie ben ik, waar kom ik vandaan en waar ga ik naar toe? Goede vragen om over na te denken als ik aan het wandelen ben.

2011 het jaar van de....

2011-12-09T20:15:00.000+01:00

2012 is het jaar dat de geschiedenis ingaat als het jaar waarin....

Bin Laden viel
en de euro ternauwernood overeind bleef.
Er rellen in Engeland waren
tijdens het warmste voorjaar sinds ruim 100 jaar,
gevolgd door de natste zomer sinds 100 jaar,
waarin Andre Breivik een massamoord beging in Noorwegen.
Terwijl in diverse moslimlanden revoluties plaatsvonden,
waaronder een burgeroorlog in Libië.
Die gewonnen werd door de door Navo gesteunde rebellen.
Één van de rebellen schoot Muammar Gaddafi dood,
Daar was ons Internationaal Strafhof niet blij mee
Stel je voor dat we allemaal voor eigen rechter zouden gaan spelen!
Om de pijn te verzachten kon Nederland zijn helicopter terugkrijgen,
die ergens, geheel gesloopt nog steeds op een Libisch strand staat.
De helicopter die gebruikt werd voor een reddingsactie
van een nederlander die niet gered wilde worden,
van een privéstrand bij een paleisje van...? precies ja!
Één van de piloten was een blonde jongedame...(!)
die als held naar een tot chaos vervallen moslimland gestuurd werd.
Welke waardeloze pornoproducent heeft dit slechte plot eigenlijk verzonnen?
Ene mister Hillen soms? Toevallig dezelfde vent die ook defensie uit moest kleden?
Hij debuteerde iig op een ludieke wijze.
Maar dit alles valt in het niet bij het eigenlijke thema van 2011...
De Eurocrisis!
Met als gevolg dat er komend jaar nog eens 60.000 mensen extra onder de armoedegrens uitkomen. En ik vraag me af of dit de mensen zijn die moeten bloeden voor de bonussen van de financiële top.

Verder vond men o.a. de volgende nieuwe woorden uit: Wildbreien, infobetitas, boomerangkind, bejaardenchip, casinopensioen, caviapolitie, dominorevolutie, occupyer, schuldenunie, tuigdorp, bingelen, geldpuree, lokprofiel, planking, soggen, plaswinkel, vleeshufter, wellnesssafary, polentax, bedrijfspoedel, mediatoerisme en socialiteren. Om er maar een paar te noemen.

J.P. Thijssepark te Amstelveen

2011-12-01T14:50:00.007+01:00

Voor het werk moest ik afgelopen week in 2 heemparken zijn in de gemeente Amstelveen. Mooi hoor! Ook aan het einde van de herfst. De parken zijn sinds kort Rijksmonument geworden. En er is een speciale website met mooie foto's van alle seizoenen

De sluipmoordenaar

2011-11-28T18:00:00.003+01:00

Het knaagt aan je botten, aan je zelfbeeld, aan je denken, aan wie je feitelijk bent. Het geweten kan dat ook maar daar heb ik het hier niet over. Ik heb het niet over dat kleine stemmetje dat je te pas en te onpas herinnert aan al die fouten en blunders die je hebt gemaakt. Nee die niet.
Het is iets wat langzaam groeit, maar wel steeds sterker wordt. Iets wat je van binnenuit uitholt, je energie wegslurpt. Iets wat maakt dat je wegkruipt. Eerst af en toe een keertje, maar op den duur steeds vaker. Juist daarmee het monster voedend, waardoor het verder voort kan woekeren. En nee ik heb het ook niet over de ziekte kanker.

Waar en wanneer Jip er bewust van werd dat er iets was dat er eerder niet was, weet hij niet meer. Maar er is een moment in zijn leven geweest dat hij besefte dat er op de achtergrond iets dreigends aanwezig was. Iets wat er eigenlijk al een hele tijd was en wat nooit meer is weggegaan. Alsof het een deel van zichzelf is geworden. Het is altijd aanwezig, nooit aflatend. Het maakt dat hij zich terug trekt, zich afsluit en daarmee voedt hij het. Het wordt groter, sterker, invloedrijker...
Jip is eenzaam, verrekte eenzaam. Het maakt niet uit of er mensen om hem heen zijn, vaak werkt dit averechts. Juist in een grote menigte voelt hij zich eenzaam.
Eenzaamheid maakt depressief, als een verstikkende deken wurgt het je. Eenzaamheid is een sluipmoordenaar en een steeds groter wordend probleem in onze maatschappij. Alle getgets, smartfoons en internet ten spijt.

Vaarwel voedselbank Leerdam

2011-11-28T17:36:00.001+01:00

Daar gaat ie dan.... (tegen de vlakte!)

Zoekend onderweg... naar de verloren droom

2011-11-25T07:40:00.003+01:00

De metafoor van het leven als reis spreekt mij erg aan. Vandaar het 2e woord van de titel van deze blog; onderweg. Onderweg ben ik... Als metafoor, maar ook letterlijk. Onderweg voor het werk door heel nederland, vaak ook weer zoekend als ik ergens een gebied moet inventariseren. Zoekend impliceert dat alles open staat en DE WEG nog niet vaststaat. Zoekend geeft daarmee een conflict met mijn geloof, want Jezus zegt; ''Ik ben de weg''...etc. En dat is Hij! Maar hoe vind je die weg in de huidige maatschappij? Gewoon doen wat er in de bijbel staat zul je misschien wel zeggen, maar zo simpel is het niet. Er staan verschillende situaties als voorbeeld opgeschreven in de bijbel waarin Jezus heel anders reageerde of handelde dan dat de bijbel voorschreef. Als ik dat letterlijk zou doen dan zou ik met een zweep de evangelische kerk binnen lopen en de manipulators, de geldeisers (geef je tienden!) en de voorzangeressen op hoge hakken naar buiten moeten slaan. Ik vraag me opeens af of ze me dan ook de andere wang toe zouden keren...
Ik zoek niet het grote geld, geen aanzien, macht, de makkelijke weg. Nee ik zoek naar het echte, naar puur, intens. Ik zoek de parels in het leven. Momenten die voor eeuwig blijven bestaan en hun waarde blijven houden. Ik zoek aandelen in het Koninkrijk, maar moet erkennen dat dit niet eenvoudig is. Regelmatig moet ik op mijn schreden terugkeren omdat ik een doodlopende weg ben ingegaan.
Zoekend onderweg... vandaar de verhalen over geloof, over werk, over wandelen en de parabellen zoals: De leugenspiegel, Verdrinken in Diep Water, Mijn draak verslagen, Hart, Deze trein is mijn leven, Memorylane in de mist, etc. Allemaal verhalen over onderweg zijn. De oudere verhalen met een doel, de nieuwere verhalen met een open eind of zelfs het missen van het doel. Het laat zien wat er diep in me omgaat.

Langs de A2 bij Utrecht staat een reclamemast waarop te lezen staat: De wekker maakt je wakker, maar waar sta jij voor op? Een goede vraag want ik weet het niet meer. En daarmee lijkt het allemaal een beetje doelloos te zijn geworden. Als ik geen doel heb, kan ik er ook niet zoekend naar op weg gaan. En bestaat het leven uit slapen, opstaan, werken, eten, tv kijken en weer naar bed gaan om de volgende dag op dezelfde manier door te brengen. Met een schok besef ik dat ik mijn droom al anderhalf jaar kwijt ben, onderweg verloren. Misschien moet ik hem maar eens gaan zoeken. Ik heb momenteel toch niets beters te doen. Zoekend onderweg naar een verloren droom...

Memory lane in de mist

2011-11-20T20:21:00.014+01:00

Voorzichtig rijd ik in het donker over de mistige weg. Ik lijk de enige levende ziel te zijn die op dit moment buiten is. Zowel achter me als opzij van me is het donker, 20 meter voor me houdt het licht van mijn koplampen op te bestaan en daarmee ook de wereld. In de kleine lichtkoepel van mijn koplampen reis ik langs deze weg vol herinneringen.
Boven me zie ik de takken van de bomen voorbijgaan. Ze lijken symbool te staan voor de flash-backs die door mijn hoofd spoken. Elke boom een herinnering langs de weg die ik ga. De takken grijpen ver vooruit, zoals de gevolgen van gebeurtenissen soms nog lange tijd door kunnen werken. Er doemt een nieuwe boom op, een nieuwe herinnering aan vervlogen tijden. Zijn takken wijd verspreid. Ik rijd er langs en denk aan vroeger.., aan jou... Een herinnering die verdwijnt in de mistige duisternis achter me. En ik weet; morgen.., ja, morgen sta jij er weer.

Narcistische trekjes

2011-11-19T16:40:00.003+01:00

Gisteren heb ik een foto van mezelf opgehaald op A2 formaat. Ik had A4 formaat besteld, met de bedoeling die foto in het trapgat te hangen. Maar op A2 formaat hangt er opeens wel heel erg veel Fred in het trapgat!
Over in het trapgat hangen gesproken.... Deze foto heb ik vandaag gemaakt in de toren van Buren.

10.000ste bezoeker

2011-11-17T22:00:00.000+01:00

Het is zover!
Na een dikke 2 jaar bloggen is vandaag de 10.000 bezoeker geregistreerd. Onder die bezoekers een groot aantal mensen die zich hebben laten misleiden door titels als: Fazant uit de gril, Kerstrecept; Eend met whiskey en Teletubbieland. Die laatste doet het erg goed in de peilingen, maar de bezoekers zullen vast niet zitten te wachten op een lulverhaal over mijn belevenissen op een golfbaan.
Ik neem er nog maar ééntje op
Appelsap dan...
met wodka!
Hik, burp

De kogel door de kerk

2011-11-14T19:15:00.005+01:00

Gisteren wilde ik bloggen over het einde van mijn sabbatical. Een heel verhaal getypt, maar ik heb alles weer weggegooid. Alles is al eens gezegd en vaak meer dan eens. Een herhaling van zetten die nergens toe leiden. Ik vind dat het tijd wordt om de kogel door de kerk te jagen. Dat klinkt definitief en dat is het ook.

Het Koninkrijk: The Butterfly Circus

2011-11-13T21:39:00.003+01:00

Ik heb hem al eens eerder geplaatst, maar de link werkte niet meer. Je komt wel op de goede site uit, maar nu moet je flink doneren voordat je de DVD toegestuurd krijgt. Gelukkig vond ik hem nog ergens anders op het www.
Eigenlijk moet je hem 2 keer bekijken! http://vimeo.com/17150524

Omdat het herfst is.

2011-11-12T07:08:00.002+01:00

Everybody knows we live in a world
Where they give bad names to beautiful things
Everybody knows we live in a world
Where we don't give beautiful things a second glance
Heaven only knows we live in a world
Where what we call beautiful is just something on sale
People laughing behind their hands
As the fragile and the sensitive are given no chance

And the leaves turn from red to brown
To be trodden down
To be trodden down
And the leaves turn from red to brown
Fall to the ground
Fall to the ground

We don't have to live in a world
Where we give bad names to beautiful things
We should live in a beautiful world
We should give beautiful a second chance

And the leaves fall from red to brown
To be trodden down
Trodden down
And the leaves turn green to red to brown
Fall to the ground
And get kicked around

You strong enough to be
Have you the courage to be
Have you the faith to be
Honest enough to stay
Don't have to be the same
Don't have to be this way
C'mon and sign your name
You wild enough to remain beautiful?
Beautiful

And the leaves turn from red to brown
To be trodden down
Trodden down
And we fall green to red to brown
Fall to the ground
But we can turn it around

You strong enough to be
Why don't you stand up and say
Give yourself a break
They'll laugh at you anyway
So why don't you stand up and be
Beautiful

Black, white, red, gold, and brown
We're stuck in this world
Nowhere to go
Turnin' around
What are you so afraid of?
Show us what you're made of
Be yourself and be beautiful
Beautiful

tips voor het schrijven van een kerstbrief

2011-11-08T20:50:00.006+01:00

In de statistieken van mijn blog zie ik dat er redelijk wat mensen zoeken op kerstbrief. Vandaar dit stukje, een handleiding voor iedereen die ook eens echt van zich wil laten horen met de feestdagen.

De meeste kerstbrieven die ik gelezen heb vertellen vooral de high lights van het afgelopen jaar. Een nieuwe auto, promotie, vakanties, misschien een nieuwe baan, een groter huis, hoe goed de kinderen het doen, etc etc. Er wordt natuurlijk niets geschreven over de huwelijkscrisis waarin ze zitten, dat het bedrijf waar men werkt nog maar voor 10 dagen werk heeft. Over de taakstraf van zoonlief wordt gezwegen evenals de SOA die dochterlief van 15 opgelopen heeft van een vieze ''wc bril''. Kortom een brief vol glory-story's maar weinig evenwichtig. Het is natuurlijk zo dat je een keuze maakt uit de vele dingen die in het afgelopen jaar gepasseerd zijn. Hier volgen enkele tips:

Schrijf kort en bondig en hou een lijn aan zodat het als 1 verhaal leest (dus niet van de hak op de tak).

Schrijf zoveel mogelijk in de tegenwoordige tijd ook al is dat moeilijk als je het afgelopen jaar evalueert.

Vermijdt cliché's Zoals: alweer een jaar voorbij, waar blijft de tijd, het voelt als gisteren dat ik je een kaartje stuurde rond kerst 2010...

Blijf positief, maak er geen klaagzang van, daar zit niemand op te wachten, maar blijf wel realistisch.

Schrijf neutraal, laat je niet teveel door je emoties meeslepen.

En bedenk dat wat je schrijft, openbaar is. Iedereen kan het lezen en iedereen kan het doorvertellen.

Probeer de brief persoonlijk te maken ook al verstuur je dezelfde brief aan 80 verschillende mensen. (dan toch maar een paar cliché's).

Maak de brief niet te lang, 1 A4 aan tekst is meer dan genoeg en gebruik letterformaat 11 van een gemakkelijk leesbaar lettertype. Leuk het geheel wat op met een paar leuke foto's die bij de tekst horen.

Een voorbeeld? Nee die krijg je niet. Want jouw brief gaat iets unieks en persoonlijks worden, waarvan de mensen zullen zeggen; ''ja dit is typisch jij!''

Zoekend naar echtheid...

2011-11-06T18:53:00.005+01:00

Onder mijn blogtitel staat te lezen; zoekend naar echtheid... Echtheid, wat een raar woord eigenlijk. Bestaat het überhaupt wel, vroeg ik me af. Het puzzelwoordenboek geeft uitkomst. Het bestaat en weet je wat nou zo mooi is? Alle betekenissen die er aan worden gegeven zijn van toepassing. Yes!!

echtheid: Axiopistie
echtheid: Authenticiteit
echtheid: Genuïteit
echtheid: Het niet vervalst zijn
echtheid: Juistheid
echtheid: Natuurlijkheid
echtheid: Onvervalstheid
echtheid: Onvermengdheid
echtheid: Ongeveinsdheid
echtheid: Veraciteit
echtheid: Waarheid
echtheid: Wezenlijkheid
echtheid: Waarachtigheid
echtheid: Zuiverheid

Voorjaar in de herfst

2011-11-05T19:15:00.006+01:00

Alweer prachtig weer vandaag, dus eerst maar eens een stevige wandeling gemaakt van Buren naar Landgoed Soelen en weer terug naar Buren. Onderweg zag ik dat de Bereklauw, Boterbloemen, Paardebloemen, rode klaver en nog veel meer planten in bloei staan. Maar ook dat er heeeeeeeeeeeeel veel blaadjes van de bomen zijn gevallen....

Fossielen

2011-11-05T06:22:00.008+01:00

Surfend op Youtube, dringt langzaam het besef zich op van de tijdelijkheid van dit alles. Tijdloze muziek? Er zullen vast artiesten zijn, wiens muziek de eeuwen zullen trotseren, die met recht kunnen zeggen dat ze eeuwige roem hebben verworven. Maar van het leeuwendeel der artiesten vervaagt de roem als sneeuw voor de zon.
Gelukkig hebben we jaarlijks verschillende evenementen op de radio zoals de top 2000 op radio 2 en we hebben natuurlijk radio Veronica, ooit opgericht als jongeren-zender en nu verworden tot een muzikaal monument uit de jaren 80. Nog een paar jaar en dan kan het de naam radio fossiel krijgen. Maar goed, zulke evenementen en zenders houden de grote namen uit vervlogen tijden der popmuziek in leven. De grote hits... en de rest zijn we als collectief al aardig vergeten. Een enkeling draait nog steeds het hele reportoir, maar dat zijn de liefhebbers.
Muziek waar ik mee dweep, sluit allang niet meer aan bij deze tijd en met een schok constateer ik dat de artiesten de pensioengerechtigde leeftijd allang gepasseerd zijn (en nee ik heb het niet over Rob de Nijs). Ik besef dat ik ouder word en straks misschien ook wel een monument ben uit vervlogen tijden..., een fossiel.

Dromer

2011-11-01T06:14:00.005+01:00

Ben ik een dromer? vraag ik me af. Iemand die zijn leven lang grote dromen heeft, maar geen enkele droom gestalte kan geven? De hersenspinsels van gisteren lijken het te zeggen. Ik ben op weg naar iets maar het blijft buiten bereik. Alleen tussen vele anderen trekt het leven aan me voorbij. Ik slaap, sluimer en droom... en dan gaat het mis, game over.
Ben ik depressief? vraag ik me af. Want het is een somber verhaal. Of zou het door de herfst komen, die me doet denken aan de seizoenen van het leven. Of toch gewoon een midlifecrisis? Hmm ff resumeren: Ik wil geen 20 jaar jongere vriendin en ook geen midlifemotor, zeilboot, cabrio of gaan emigreren. Nee dat is het (nog) niet!
Pa droomde ook. Later zou hij dit en dat en zus en zo, maar later kwam niet. Of later kwam eigenlijk veel vroeger dan verwacht, maar toen had zijn gezondheid hem al in de steek gelaten.
Lijk ik in dat opzicht op hem? vraag ik me af. Ik weet het niet. Volgens mij moet een mens dromen hebben, een hoopvol vooruitzicht om naar toe te leven. Eenmaal daar ligt het waarschijnlijk nog steeds even ver verwijderd als eerst. Misschien moet ik maar eens uit deze trein stappen, maar hoe doe je dat met deze hoge snelheid?

De noodrem!
Als ik aan de noodrem trekt, stopt de trein en kan ik uitstappen.
En is iedereen boos op me dat we niet langer voortjakkeren. Opeens zullen de mensen dan wel met elkaar praten, niet langer anoniem.
Zou ik het durven?
Zouden de deuren opengaan?

Deze trein is mijn leven

2011-10-31T20:09:00.010+01:00

Deze trein is mijn leven, hij dendert voort over de twee ijzeren sporen die in de verte bij elkaar komen. Maar als we er zijn, liggen ze nog even ver van elkaar verwijderd als eerst. Deze trein is mijn leven, steeds sneller raast hij voort naar de horizon, maar als we er zijn, is de einder nog even ver weg als eerst.
In de coupe anonieme mensen, schimmige zielen die doen alsof de anderen niet bestaan. Ze kijken me niet aan, maar staren zonder te zien uit het raam. Terwijl buiten het landschap voorbij trekt, vormen de regendruppels stroompjes die langs het raam gedreven worden. We zitten, we zwijgen en blijven anoniem. Deze trein is mijn leven... Slapend, sluimerend, dromend raas ik aan alles voorbij.

Wintertijd

2011-10-30T06:59:00.005+01:00

De klok is vannacht een uur teruggezet. Daarmee een dag creërend van 25 uur. Een uur extra dus..., wat een rijkdom! Soms zou je willen dat je een uur extra hebt en heb je het niet en dan nu opeens zomaar... een heel uur. Jawel! En wat ga je dan met dat uur doen?
Geen idee! Of misschien toch?
Ik kan een uur extra in het huishouden stoppen of een uur extra met de jongens een bordspel doen. Een uur extra op bed blijven liggen of bloggen of wandelen, fietsen, filosoferen, etc.

Hmm, het wordt bloggen, filosoferen en het huishouden, want afgelopen maart is daar een uur tekort ontstaan... En dan loopt nu mijn biologische klok weer gelijk met de tijdzône waarin we leven, pff. Stom gedoe!

Wintertijd

Wintertijd doet me denken aan korte dagen, stamppot, kou, nattigheid, winterbanden, kerst, winterslaap en appels met bonen, een recept dat ook op mijn blog staat en ik van mijn ma heb gekregen, die het weer van een tante heeft gehad. En het leuke is dat het recept in de top 10 staat van mijn blog. Ik moet niet vergeten haar daar mee te feliciteren!

De uitspraak

2011-10-29T19:22:00.005+02:00

Héhé... Eindelijk kreeg ik vandaag het verlossende woord van de rechtbank. En het oordeel luidt...... De kids houden hun hoofdverblijfplaats bij hun moeder, maar ze mag niet buiten een straal van 10 km verhuizen en de omgangsregeling wordt niet gewijzigd. Kortom alles blijft zoals het was. Zeven maanden van spanningen verder, wat stuivers armer en verder moeten we het volgende evenement maar weer afwachten.

Aan de andere kant..., als ik niks had gedaan, hadden de jongens nu aan de andere kant van Nederland gewoond en was de omgangsregeling door de afstand en het niet nakomen van afspraken waarschijnlijk al snel veranderd in geen omgang. Dus ik ben eigenlijk wel tevreden en de kids zijn blij met de status quo.

Dan hoop ik nu weer verder te gaan met mijn leven, want het hele gedoe heeft als een schaduw over een groot gedeel van 2011 gelegen.

Actief weekend

2011-10-24T07:41:00.004+02:00

Het mooie weer van de afgelopen dagen kon ik niet negeren en ik heb het afgelopen weekend redelijk actief doorgebracht. De bedoeling was om zaterdag een georganiseerde wandeltocht te gaan lopen maar daar kwam niets van terecht. Later op de dag ben ik een paar ur gaan fietsen. Zondag met broer A en zijn vrouw Ina een stuk gaan wandelen van 11,5 km en we hebben het heel leuk gehad. Eigenlijk zouden we dat vaker moeten doen.

De weken ervoor heb ik weinig gedaan. Druk met andere dingen en als het eenmaal donker is ga je niet zo snel meer naar buiten om gezellig twee of drie uur te gaan wandelen of fietsen. Komende weken moet ik voor het werk buiten veel inventarisatiewerk doen dus kom ik wel aan mijn kilometers.

Generatie X (XXXL)

2011-10-22T09:00:00.003+02:00

En nog ééntje....

Whahaha

2011-10-22T08:58:00.002+02:00

Waar blijft de tijd...?

2011-10-18T18:52:00.004+02:00

De jongens zijn afgelopen dagen hier geweest, want ze hebben vakantie. Ik heb ze net weer bij hun moeder gebracht en daarmee zit de vakantie er voor mij op. Voor mijn gevoel hebben er maar een paar weken tussen de zomer,- en de herfstvakantie gezeten en tegelijk besef ik dat we met een noodvaart richting het einde van 2011 gaan. Over 10 weken hebben we weer een paar dagen vrij een is kerst al achter de rug. Waar blijft de tijd, verzuchte hij...

Appelsap laten persen

2011-10-18T07:42:00.006+02:00

De oogst van deze herfst is vroeg en overvloedig. Nu, 18 oktober zijn de meeste boomgaarden en akkers al leeg. Enkele weken geleden heb ik bij een kennis 300 kilo industrie-appels gekocht en links en rechts nog wat appels gekregen om er appelsap van te laten persen. Helaas duurde het nog een week voordat ze geperst konden worden, dus moest ik ze twee keer doorrapen. Een gedeelte was zo slecht dat die meteen weggegooid konden worden. Van een ander gedeelte heb ik appelmoes gemaakt en de rest kon geperst worden. In totaal had ik 58 pakken sap van 5 liter.

De kinderen zijn er dol op en het zijn leuke cadeautjes om weg te geven. Ik ben er ook dol op maar dan met een scheut Wodka erdoor. Het is nu nog redelijk uniek, maar langs de weg staan steeds meer kraampjes waarin je dit sap kan kopen. Zit je zelf met een hoop appels enof peren in je maag...? Fruitpersmobiel.nl !

Hieronder wat plaatjes voor de beeldvorming.

wassen

persenpasteuriseren en afvullen

pulp (veevoer)

Pompoensoep

2011-10-17T19:16:00.006+02:00

Het is herfst dus tijd voor een ''lekkere'' pompoensoep dacht ik..., maar over smaak valt niet te twisten!

Eindelijk naar de Efteling

2011-10-15T21:21:00.001+02:00

Wederom was het mooi weer om naar de Efteling te gaan en dat hebben we dan ook maar gedaan. Dit keer geen file van 9 km voor de ingang! Het werd hoog tijd de kaartjes die ik van Cees en Berry gekregen had te besteden. De voedselbank had een hoop vrijkaarten en twee bussen beschikbaar gesteld gekregen dus konden we mooi meerijden. We hadden prachtig herfstweer, soms een beetje aan de frisse kant, maar dat mag als het half oktober is.

Het was gezellig druk al was het voor de grote atracties niet zo gezellig met wachttijden van gemiddeld een uur of meer. We hebben het hele park gezien, in diverse attracties gezeten, lekker gegeten en om 17:15 weer met de bus huiswaards. Kortom een geslaagde dag en... vele kilometers in de benen verder....

geloven is sexy(?)!

2011-10-13T20:18:00.009+02:00

Een kennis van me geeft boeken uit en ik heb een nieuw boek van hem gekregen. Het boek draagt de titel; Het naakte evangelie met als subtitel: De waarheid die je misschien nooit in de kerk hoort, van Andrew Farley. Op de voorkant staat een vijgenblad afgebeeld. Ik heb het boek ff snel doorgebladerd maar er staan geen plaatjes in... jammer hoor!
Binnenkort zal ik er hier verslag van doen.

Hij vertelde over een amerikaanse gemeente waar langdurig opwekking plaatsvind en dat er een gemeente in Ede is die met hun "concept" aan de slag wilt gaan. Ondertussen vraag ik me af waarom ik er niet in geloof, waarom ik zo sceptisch ben. O, ik wil best geloven dat er een gemeente is waar God buitengewoon werkt, maar ik geloof niet dat je het zomaar kunt kopieëren. Daarnaast stel ik me de vragen: Waarom moeten er wonderen gebeuren? Waarom zijn we tegenwoordig zo gericht op de ervaring, waarom is het geloof toch vooral iets emotioneels? En waarom moet het geloof sexy gemaakt worden, want voor dit boek: Het naakte evangelie was er al een boek uitgegeven door W. Ouweneel met de titel: Seks in de kerk.

En nu moet ik opeens denken aan die drie voorzangeressen in een evangelische gemeente waar ik eens was, die alle drie een goed figuur hadden en alle drie op even hoge hakken liepen. En een Zuid-Amerikaanse jongedame (al even goodlooking en op even hoge hakken) die moeite had om de H uit te spreken, die dan ook steevast als een G werd uitgesproken. Zo werd Hans....gans en hemel... gemel en heilig....vul zelf maar in. Nu gebruikte ze het woord heilig nogal veel en ik vroeg me enigsins beschaamd af of ik de enige man was die dat opviel en er last van had. Ik ga toch niet naar de kerk om me op zo'n manier te laten opwekken?!

zomaar een verhaal zoals ik dat met Sam kan hebben

2011-10-09T20:00:00.005+02:00

''Zie je dat groepje bomen daar in de verte staan op de akker, jongen?''
''Ja papa, wat is er mee?''
''Tussen die bomen staat een bunker en in die bomen houdt een uil de wacht. Hij zit daar al heel lang. Mijn opa, dus jouw overgrootvader vertelde vroeger al dat er daar een uil huisde. Of het nog steeds dezelfde is als vroeger, wie zal het zeggen...?''
''Is die bunker door de duitsers gebouwd?''
''Nee jongen, die is door de nederlanders gebouwd ergens ver voor de tweede wereldoorlog. Al snel zijn er toen ook wat bomen omheen gepoot en toen die wat groter waren geworden is die verrekte uil er gaan wonen. In de oorlog is het een tijd een doorgangsplek geweest voor 'reizigers'..."
Wat voor reizigers papa?
''Nou, mensen die liever uit handen van de duitsers bleven. Die bunker is onderdeel van de Hollandse Waterlinie en die is pas in de winter van ''44 door de duitsers gebruikt. In de eerste jaren van de oorlog hadden ze niets aan die bunker midden op de akker. Geen mens die daar onderduikers zou verwachten, dus de plek bij uitstek om je voor de duitsers schuil te houden. Als die onderduikers zich stil hielden dan bleef de uil in de boom zitten en hield de wacht. Je hoefde alleen de uil in de gaten te houden om te zien of er onraad was. Iets wat aan alle onderduikers die er op doorreis gebruik van maakten verteld werd''.
''Een stille getuige midden op de akker, maar voor hoe lang nog? Kijk de nieuwbouw komt steeds dichter bij. Nog een jaar of 5 en dan rammen de heistellingen hier de palen de grond in. Huizen zullen als paddestoelen de grond uit schieten, auto's zullen over de straten rijden en kinderen in de bomen rondom de bunker spelen..."
"En de Uil dan?''
''Die zal ontheemd raken..., niemand die nog rekening zal houden met al die dagen dat hij zwijgzaam in weer en wind op de uitkijk heeft gezeten."
"Het zou verboden moeten worden papa!"
''Ja jongen het is niet eerlijk... ''

''Vond je het een mooi verhaal?''
''Is het niet waar dan?''
''Tuurlijk.... niet!"

Tamme Kastanje

2011-09-25T20:00:00.005+02:00

Het was vandaag de bedoeling om naar de Efteling te gaan. We hadden kaartjes gekregen en die zijn tot november houdbaar, maar dan is het weer niet echt aangenaam meer dus waarom gaan we niet op deze mooie herfstdag dachten we... Al om 10 uur stonden we in de rij. Niet voor een attractie en ook niet voor de ingang, maar op de A59, 5 kilometer voor de afslag naar de Efteling(en dan nog 4 km binnendoor). Blijkbaar hadden meer mensen bedacht om die kant op te gaan.
Ter plekke werd de planning omgegooid en zijn we naar de Drunense Duinen gegaan. Dat hadden ook al meer mensen bedacht, maar het was er gezellig druk. We hebben een route door/over dit unieke natuurmonument gewandeld en mooie foto's gemaakt en we stuitten op een paar Tamme Kastanjebomen waar hele grote kastanjes aanhingen. We hebben een paar kilo's opgeraapt en Samuël heeft er heerlijk van zitten te smikkelen. En zeg nou zelf.... zijn de foto's niet prachtig?

Walnoten

2011-09-25T07:00:00.001+02:00

Één keer heb ik in de herfst verzuimd om noten te zoeken en dat was vorig jaar. Dit jaar heb ik de schade ruimschoots ingehaald. Van broer Anne heb ik een vuilniszak vol gekregen die nu op zolder liggen te drogen. Van een collega kreeg ik een kilo of 6 noten van vorig jaar, links en rechts heb ik verschillende tassen vol greraapt en vanochtend kwam ik langs mijn oude huis wat nog steeds onbewoond is. In de tuin staan twee jonge notenbomen waarvan ik er één leeggeschud heb en weer een plastic tas vol noten...!

En wat ga je dan met al die noten doen vraag je jezelf misschien wel af. Olie persen! Alleen is de vraag of ik zelf een persje aan ga schaffen of dat ik het uitbesteed. Ik vind de pers behoorlijk prijzig, maar in verhouding tot andere persen is het een koopje!

Bij de kringloop haal ik mooie glazen flesjes waar de olie ingaat en dan heb ik een uniek verjaardagscadeau met een mooi verhaal erbij over echte Betuwse walnotenolie die nergens anders te krijgen is, bladiebladiebla... Waar een troonrede al niet toe kan leiden! Iedereen gaat de bezuinigingen merken, dus moeten we creatief zijn. Hoe moeilijk kan het zijn?

Appels

2011-09-18T06:58:00.005+02:00

2011 is een goed fruitjaar. Op de voedselbank krijgen we veel appels en peren aangeboden en daar zijn we altijd blij mee. Je kunt er van alles en nogwat mee doen. Op een fruitschaal zien ze er prachtig uit, ze ruiken lekker en ze ruiken nog lekkerder als je er taart van bakt.
Afgelopen week heb ik appels geplukt bij een kennis en ik heb me prima vermaakt in de boomgaarden. Ondertussen heb ik een hele voorraad appelsmoes op de plank staan en nog wat fruit naar een mobile fruitpers gebracht om er sap van te laten persen. Ik ben benieuwd hoe het zal smaken.

Misschien vraag je jezelf af wat er nou zo leuk is aan een week in een boomgaard ploeteren tussen allemaal poolse mensen. Het is niet het geld, want bijna de helft kan ik naar de belastingdienst brengen. Alleen daarom zou je al thuis blijven! Nee, het is de voldoening die ik er van heb. Buiten in de natuur zijn, geen gezeur aan mijn hoofd, oogsten en ervaren dat het herfst is. En dan voel ik me rijk beloond, want genieten is niet van geld afhankelijk. Ik kan van zo'n weekje appels plukken meer genieten dan van een week vakantie!

The Messiah will come again

2011-08-17T20:31:00.007+02:00

Gary Moore live.., maar nu niet meer so a life. Begin dit jaar is hij onverwacht gestorven aan de gevolgen van een hartaanval op een leeftijd van 58 jaar. Een gitaarvirtuoos zoals je er maar weinig tegenkom. Iemand die zijn gitaar kan laten spreken alsof het ding zelf leeft .
Kijk en ervaar. Na een intro van twee minuten gaat hij steeds meer los om rond de 5 minuten een soort van muzikaal hoogtepunt te hebben, waarbij hij koppen trekt zoals alleen gitaarvirtuozen (en vrouwen) dat kunnen.

The messiah will come again van het album: After the war. Orgineel gecomponeerd door Roy Buchanan.

Vlooiencircus

2011-08-17T20:14:00.001+02:00

Over menselijk gedrag gesproken.... Hij blijft leuk!

Koers bepalen

2011-08-12T08:12:00.004+02:00

De vakantie zit er al weer bijna op. Vanmiddag ga ik wat spullen ophalen op kantoor zodat ik maandag gesteld sta. De twee weken zijn snel voorbij gegaan, maar zijn meteorologisch gezien uitermate teleurstellend geweest. We hebben niet gezwommen en zijn minder vaak weggeweest dan de bedoeling was. Ik heb nog kaartjes voor de Efteling, maar dat moet dan maar een andere keer gebeuren.
Ik loop al een tijdje te broeden hoe nu verder. Twee jaar geleden heb ik een sabbatical genomen wat kerkgang betreft en het wordt tijd een keuze te maken. Ik geloof, maar niet in de kerk en het probleem is dat je alleen niet opgebouwd wordt. Maar kan ik me over mijn weerstand heenzetten die ik heb ten aanzien van het instituut? De verkwisting van middelen...? Kan ik me over de groepsdwang en manipulatie heen zetten van de modernere gemeentes? De zekerheid die sommigen hebben die doen alsof ze God in hun vestzak hebben? Ik moet erkennen dat ik er tegenop zie als een berg.
Ik loop ook te broeden hoe verder in mijn dagelijkse leven. Uiteindelijk wil ik naar Buren vertrekken; terug naar mijn roots! Wat werk betreft zal ik ook koers moeten bepalen: Of zo doorgaan of me specialiseren en wat minder buiten bezig zijn?
Wat ga ik met mijn vrije tijd doen naast wandelen en fietsen?
Ik broed nog maar een tijdje verder... denk ik...

Spreekwoorden

2011-08-11T20:38:00.005+02:00

Wie een kuil graaft voor een ander moet met modder gooien...
Wie met modder gooit krijgt vieze handen!

Ach, ik heb vandaag wat stukken gelezen die mijn ex aan de raad voor de kinderbescherming heeft gestuurd. Vandaar....

Openluchtmuseum, regen en macaroni

2011-08-08T20:24:00.008+02:00

Vanochtend stortregende het. Toch maar op pad gegaan en eerst oma opgehaald en daar regende het nog veel harder. Een bak koffie gedronken en toen in de auto op weg naar Arnhem. Het weer klaarde wat op, maar we hebben nog verschillende buien gehad. Op ons gemak hebben we van alles en nogwat bekeken. Vier uur slenteren later had oma de pap op en zijn we met de tram naar de uitgang gereden.

Daarna naar Nijmegen; eten bij Cees en Berry en uiteindelijk om 20 uur weer thuis en nu uitbuiken en uitrusten. Ondanks het weer een geslaagde dag!

Zeevissen...

2011-08-04T19:46:00.007+02:00

Samuël heeft sind vorig jaar regelmatig gevraagd om te gaan zeevissen. Vandaag was het dan zover... maar dat viel tegen want Samuël werd zeeziek. Meer dan een jaar uitgekeken naar dit moment om dan de hele trip misselijk te zijn, jammer hoor!

Gelukkig hadden we mooi weer en viel de zeegang mee. Aan de andere kant hebben we niet veel gevangen. Geen onverdeeld suc6 dus....(zucht)

Neeltje Jans

2011-08-02T07:36:00.006+02:00

Een bezoek aan Neeltje Jans was één van de dingen op het vakantielijstje. Ik had er op de één of andere manier meer van verwacht dan het in werkelijkheid te bieden had. Waarom? Ik weet het niet, want er was zat te doen. Natuurlijk ging het over de waternoodramp en de bouw van de deltawerken, maar er was meer te doen.

Een zeeleeuwenshow, diverse speelatracties, een treintje waarmee je van A naar B kon laten vervoeren, een windtunnel en een Walvisexpo. Er was een gebouw in de vorm van een walvis waar je bij de staart naar binnen kon, maar ik vond het binnen nogal tegen vallen aan expo! Net als met de Mosselexpo overigens.

Er is een hele mooie waterspeelplaats waar kinderen met water kunnen spelen en daar werd goed gebruik van gemaakt. Daarnaast zijn we een stukje wezen varen op een grote rondvaartboot. Ook dat vonden de jongens leuk, want er vlogen meeuwen mee die duidelijk in de gaten hadden dat er wat te halen viel. Dus de tas open en brood voeren aan de meeuwen. Er waren meeuwen die het brood uit je hand aten, maar er was ook een meeuw die met het brood ook wel een vinger luste. Hij had schijnbaar gezien dat dit het laatste stukje brood was...?

Vakantie!

2011-07-29T06:16:00.004+02:00

Vandaag is de laatste werkdag voor de vakantie, niet dat ik aan de grote volksverhuizing meedoe dit jaar... slaap gewoon in mijn eigen bed en eerlijk is eerlijk, er gaat niets boven je eigen toilet en douche. Waarschijnlijk heeft het gewoon met privacy te maken of zo, maar wat doet het er toe.
Ik had er geen zin in om dit jaar er met de tent op uit te gaan en na twee weken gebroken terug te komen met een hoop natte zooi en nog weken later last hebbend van rugpijn.

Vanavond de kids ophalen en dan eerst eens twee dagen bijkomen en onthaasten. Er komt een vriendje van de jongens logeren en ik heb nog een hele stapel boeken om te lezen en sudoku's om te maken. Maar de jongens moeten de komende weken ook vermaakt worden, ze zijn in de afgelopen vier weken alleen een paar dagen bij oma wezen logeren, voor de rest hebben ze thuis op de bank gehangen en dat gaan we hier niet doen!
Ik zal regelmatig een stukje bloggen over de dingen die we gaan ondernemen, leuk voor laterrrrr

The Sunday-evening-blues

2011-07-24T18:27:00.008+02:00

Het valt me de laatste tijd op dat wanneer ik de jongens terug heb gebracht naar Spijk, ik niet meer met zo'n rotgevoel huiswaards rijd. Het is altijd een moment van schakelen geweest tussen de gezelligheid en drukte met de kids en het eenzame doordeweekse leven van werken, een paar uurtjes voor mezelf, eten en slapen. Schakelen tussen het gevoel te leven en een gevoel van sterven.
Zes jaar zijn voorbijgegaan, de jongens worden groter, onafhankelijker, ook al zijn ze nog jong. Ze kunnen steeds meer zelf, vermaken zichzelf ook zonder mij en ontwikkelen een eigen leven. Ik zie het laatse anderhalf jaar met name Nathaniël op een positieve manier hard veranderen.

Nog één weekje en dan zijn ze twee weken hier en gaan we leuke dingen doen. Er staat heel wat op het programma en nu maar hopen dat het mooi weer wordt, zodat we ook nog een paar dagen kunnen gaan zwemmen.

Goed nieuws uit Moldavië!

2011-07-23T07:22:00.000+02:00

Afgelopen week kreeg ik een korte mail uit Moldavië over de voortgang van Ana's studie. Ze doet het geweldig goed volgens onderstaand bericht!

It is good news for us to know that the sponsor has the opportunity to continue the project especially for Ana. I would like to mention that this charity was very helpful, because being stimulated and encouraged, Ana obtained a BA degree one, for outstanding achievements in learning. She is very grateful for the support given. It attached a picture of Ana with the diploma received.

Wat de foto betreft .... dat moet je maar geloven, i.v.m enige privacy zet ik die niet zomaar op het www. Eigenlijk ken ik haar helemaal niet en toch voel ik me trots dat ze het zo goed doet!

Ondergaande zon, Nieuwe Zuiderlingedijk

2011-07-21T22:20:00.005+02:00

Al enkele keren heb ik me verbaasd over de mooie zonsondergangen als ik 's avonds aan het wandelen ben. Vandaag een eenvoudige camera mee en dit is het resultaat.

Ondertussen....

2011-07-20T20:30:00.007+02:00

Ondertussen... heb ik een concept rapport van de Raad voor de Kinderbescherming gekregen. De raad heeft onderzoek gedaan of er een OTS moet komen en of het in het belang is van de kinderen dat mijn ex met kinderen verhuist naar Hoogeveen. Ik mag mijn mening over het rapport ventileren, maar deze zal hooguit als bijlage worden toegevoegd.
10 oktober is er weer een zitting gepland. Dan zullen er, zoals het er nu uitziet, knopen doorgehakt worden. Als het advies van de Raad wordt opgevolgd blijven de kids bij mijn ex, komt er geen OTS, moet ze hulp zoeken en mag ze niet al te ver uit de buurt verhuizen. Kortom; we laten een poep en doen een plas en alles blijft zoals het was...
Ondertussen vraag ik me af hoe gek je het moet maken voordat er dingen in beweging komen...

gewoon wat foto's

2011-07-02T20:29:00.002+02:00

Echt vet man!

2011-06-30T22:29:00.005+02:00

Binnenkort hoop ik zo ver te zijn dat ik de eerste 10 kilo ben afgevallen.
maar hoe beeld je 10 kilo lichaamsgewicht uit?

Veren?... Nee dat gaat hem niet worden.
Water?... Nee veel te schoon...
Pindakaas dan?
Ja, vet man!

En zo moet 10 kilo afvallen er ongeveer uit zien

lekker hoor!

Wijn, fietsen en noodweer

2011-06-30T21:17:00.010+02:00

Overal werd via de media het noodweer voorspeld van afgelopen dinsdag(avond). Eerst zou het 's middags al losbarsten, daarna na de spits en uiteindelijk werd het dus rond een uur of acht donker... Maar voor het zover was had ik nog ff op de radar gekeken en het leek allemaal nogal mee te vallen. Nou heb ik me daar wel eens vaker op verkeken. Ach het is maar een buitje bij de Belgische grens..., wat binnen drie kwartier tot een enorm buiencomplex uitgroeide.
Zo ook nu.
Ik moest nog wat flessen wijn bij mijn moeder brengen en dacht dat op de fiets te doen. Toen ik wegfietste hoorde ik het rommelen in de verte. Tien minuten later kreeg ik het idee dat ik het niet droog zou halen. Het flitste in de verte en de lucht werd steeds donkerder, groener ook vooral...
Ik trapte flink door en was trots op mezelf dat ik continu 25 a 26 km/uur fietste en toen het begon te waaien haalde ik de 30 km/uur. Ik fietste alsof de duivel me op de hielen zat of was het Wodan die achter me zo met bliksemflitsen gooide?
Aan het einde van de weg sloeg ik linksaf in de hoop op tijd bij de fietstunnel in Enspijk te zijn, maar toen ik opzij keek zag ik de bomen langs een andere weg in de verte niet meer. Alles was antraciet grijs geworden met een vleugje groen. Op dat moment besefte ik dat ik het onvermijdelijke onder ogen moest komen, er was geen ontkomen meer aan, de resterende tijd te kort...
Ik heb natgeregend geschuild in het tunneltje tot die onder water begon te lopen, toen maar verder gefietst door de stortregens. Het water was bijna lauw en het had wel iets weg van fietsen onder de douche. Eigenlijk best wel relaxed en ik had de hele douche voor mezelf alleen!
In Geldermalsen stonden de straten blank op sommige plaatsen wel 30 cm. Zelfs de trottoirs waren verdwenen en als er een auto voorbij reed sloegen de golven tegen de gevels van de huizen. Absurd...
Mijn ma vond me niet goed wijs, dus ben ik maar weer omgekeerd en terug gefietst naar huis, maar hoe dichter bij Asperen hoe meer takken er op de weg lagen. Totdat er helemaal geen weg meer was vanwege de bomen die er overheen lagen. Iets later dan gepland was ik weer thuis en bleek alleen bij de voordeur een stukje van de mat nat te zijn. Toch nog maar een warme douche genomen en toen naar bed. Wat een spektakel!

Slakkenrace

2011-06-18T21:32:00.006+02:00

Gisteravond na een heftige stortbui werd het opeens erg druk op de stoep. De natuur heeft duidelijk op de moessonregens gewacht na deze lange periode van droogte....

(in gedachten hoor ik de voice-over bij een documentaire over de Serengetie..)

Tientallen slakken waren op weg... naar...? Ach wat kan mij het ook schelen!

Een nieuw soort bibliotheek

2011-06-18T15:53:00.004+02:00

Sinds een aantal jaren bestaat er de Boekenmarkt Leerdam (in Leerdam natuurlijk... joh!). Gisteren en vandaag heb ik daar bij elkaar een kleine meter boeken gekocht. Drie boeken voor een euro, dus je hoeft niet al te kieskeurig te zijn. Opeens bedacht ik me dat dit een nieuw soort bibliotheek is met oude boeken. Je leent ze een jaar lang voor slechts 33.3 cent. Geen gedoe met lidmaatschappasjes, uitleenkaarten, te laat inleveren, boetes of het kwijt raken van boeken. Alle boeken die je na een jaar zat bent, breng je terug naar de boekenmarkt en als je dan toch daar bent neem je een nieuwe voorraad mee naar huis. Helemaal geweldig!

Avond4daagse

2011-06-11T07:59:00.007+02:00

Gisteren was de laatste dag van de avond4daagse in Gorinchem. De school van mijn jongens liep ook mee. Nathaniël wilde niet maar Samuël wilde de avond4daagse wel lopen en hij vond het ook wel goed als ik meeliep. Dag 1 strompelde hij naar de eindstreep. Dag 2 liep hij niet mee. Ik heb hem een mailtje gestuurd dat ik heb gezien hoeveel moeite het hem koste maar dat hij de 10 km toch heeft uitgelopen en dat ik heel trots op hem ben. Dag 2 moest hij herstellen, maar dag 3 en 4 heeft hij weer meegelopen op veel te grote schoenen! De medaille hebben we nog niet gekregen, maar hij heeft hem dubbel en dwars verdiend. Ik ben onwijs trots op hem!

Gisteren was ook de dag van de zitting die ik heb aangespannen op advies van Bureau Jeugdzorg. Zoals verwacht komt er weer een raadsonderzoek en 10 oktober is er een tweede zitting waarin knopen worden doorgehakt over de hoofdverblijfplaats van de kinderen, en of Soenita mag verhuizen met de kinderen naar Hoogeveen.

Vakantie voor kansarme kinderen

2011-06-01T18:20:00.005+02:00

Sta ik deze week twee keer in de krant...
Één keer i.v.m. het werk op pagina 3 van editie Vianen

en één keer in editie Leerdam op pagina 17 i.v.m. de voedselbank/Rotary.

Je kunt trouwens wel zien wie er niet van de Rotary is!

Wandelen

2011-05-27T14:38:00.005+02:00

Sinds twee maanden ben ik aan het wandelen geslagen om zo toch wat aan mijn conditie te doen. En ik moet zeggen dat het redelijk werkt. Ondertussen ben ik een kilo of zes, zeven afgevallen en is mijn bloeddruk met 13 punten op zowel boven als onderdruk gedaald. Daarnaast geeft wandelen net als hardlopen rust in je denken.

Lopend rond Asperen door het alwetende veld
schijnt waar ik loop de zon,
want lopen loutert.
Wandelend over 's heren wegen,
en door mijn hoofd.
De geur van versgemaaid gras
en ik denk; ik loop dus ik besta....

Hoezo: Zinloos gewandel?

Bitter

2011-05-23T21:45:00.005+02:00

Zoals je waarschijnlijk wel gemerkt heb schrijf ik nog steeds erg weinig. Niet dat er niks gebeurt..., maar het is niet juist er hier en nu over uit te weiden. Misschien wel uiterst onhandig als ik het wel zou doen. Toch wil ik er wel iets over kwijt. Ik zit op een soort van tijdsgewricht. Het is te vroeg om er uitspraken over te doen, want het kan (voor mijn gevoel) alle kanten op gaan. Het is een tijd waarin belangrijke keuzes gemaakt worden. Keuzes die mijn toekomst voor een belangrijk deel zullen kleuren. Een drukke toekomst, of juist een lege toekomst..., wie zal het zeggen? Een toekomst waarover ik zelf geen zeggenschap lijk te hebben, maar waarin anderen bepalen.

Ondertussen vraag ik me af of ik de koninklijke weg wel helemaal uit ga wandelen.

Ooit was ik jong en had ik dromen
Ooit besefte ik dat een mens nergens meer van kan houden dan van zijn kinderen.
Ooit... en de tijd schrijdt verder, ik leef zonder dromen, zonder hoop, al ouder wordend
mijn rekeningen, belasting en alimentatie betalend. Mezelf afvragend of dit nu later is.

Vesting3hoekdagen

2011-05-21T19:37:00.005+02:00

Mooi weer vandaag. Veel te mooi om de hele dag binnen te zitten achter de computter of de tv, dus al vroeg op pad. Eerst naar Fort Vuren, daarna met de watertaxi naar Slot Loevenstein en daarna nog naar Woudrichem. Gorinchem hebben we maar niet meer bezocht, Nathaniël begon een beetje moe te worden dus zijn we per schip teruggevaren naar fort vuren.

Dit weekend zijn de Vestings3hoekdagen. Er is veel georganiseerd voor volwassenen en voor kinderen en er waren heel wat mensen op de been, gewoon gezellig druk. Afgezien van die verklede idioten die opeens met musketten en kanonnen begonnen te schieten! Wij en velen met ons schrokken zich kapot!!

Hooikoorts

2011-05-17T06:34:00.007+02:00

Als kind had ik nergens last van tot ik een jaar of 13 was. Toen kreeg ik accuut last van hooikoorts en niet zo'n beetje ook! Rond mijn 20e heb ik een serie spuiten gehaald bij de huisarts die de allergie zouden doen verminderen. Langzaamaan zijn de symptonen minder geworden en dit jaar merk ik al wandelend door het veld dat ik geen last meer heb van hooikoorts. Yes!

Ik zie iedereen snotteren en niezen maar blijf tot nu toe buiten spel en dat hoop ik zo te houden.

Heb je hooikoorts? Weet dan dat er hoop is...!

De Tuut

2011-05-15T18:25:00.004+02:00

Zoals al eerder een keer gezegd heeft iedere dag iets bijzonders, althans dat maken wij ervan... In het verleden hadden we de Nationale Fietsdag en op diezelfde dag ook de Nationale Molendag. De molenaars hebben graag een lekker windje en de meeste fietsers zien dat ook wel zitten, zolang ze die wind in de rug hebben. Ondertussen is de Nationale Fietsdag al lang gesneuveld, misschien toch iets teveel tegenwind?

Gisteren en vandaag stond stoomgemaal de Tuut in Appeltern onder stoom. Het was Nationale Molen en Gemalendag (weekend). Ben er met de jongens wezen kijken. Ook een bezoekje aan het naastgelegen eigentijdse gemaal Bloemers gebracht en een rondvaart in een sloep gemaakt, de smederij bezocht en de jongens hebben nog wat met water kunnen prutsen. Jong geleerd oud gedaan, want wij Nederlanders hebben ons watermanagement met trots hoog te houden.

Fret in de polder

2011-04-29T17:40:00.005+02:00

De laatste dagen heb ik in het gebied van de Gemeente Buren in de Betuwe gewerkt. Het gebied waar mijn roots liggen. Normaal gesproken bloeien de fruitbomen nu uitbundig, maar vanwege het warme weer van de afgelopen weken is alles in een week tijd uitgebloeid. Ook met de Herik en het Fluitekruid gaat het hard.

Genietend van de zon enzo kwam ik op een B-wegje in de polder opeens mezelf tegen. Totaal onverschrokken verdween hij onder de auto en bekeek de hele onderkant van de wagen. Ik moest de auto verzetten omdat er een vrachtwagen langs wilde en toen moest ie ook de onderkant van de vrachtwagen aan een inspectie onderwerpen. Daarna vervolgde hij zijn weg langs het asfalt en de knotwilgen naar de einder.... Vaarwel Fret!

Eerste Paasbrunchdag

2011-04-23T06:03:00.007+02:00

Al jaren had ik het idee een paasbrunch te organiseren en dit jaar toch maar eens de stoute schoenen aangetrokken en wat mensen uitgenodigd. Als het goed is zijn we met zo'n 14 personen, groot en klein... Nee wacht ff, 16 personen jong en oud.

Één van mijn broers belde van de week of ik zin had om bij hem te komen brunchen a.s. zondag. Ik had al bijna afgesproken toen hij het woord Pasen liet vallen en ik het vage gevoel kreeg dat er die dag iets was... Nu beginnen wij een uur of twee eerder, dus als het meezit hebben we de hele dag brunch. Niet goed voor de lijn! Aan de andere kant is het maar één keer per jaar Pasen.

Vandaag dus druk met voorbereiden, hoewel ik de boodschappen gisteren al gedaan heb. Misschien bak ik naast de twee hartige taarten nog wel een appeltaart. Maar het wordt vandaag ook mooi weer en de jongens willen ook wat leuks gaan doen!

Jeugdsentiment

2011-04-16T15:34:00.003+02:00

Vandaag moest ik er aan geloven. Ik had Samuël beloofd om een geweer met blaaspijp te maken. Dus vanochtend eerst naar de bouwmarkt om hout en een stuk pvc pijp te halen. Na de koffie, de boodschappen en mijn moeder aan de telefoon moest het dan toch maar gebeuren. Twee geweren in elkaar geknutseld, uitgelegd en voorgedaan hoe je pijltjes moet draaien en nu zijn ze úren zoet. Een kind kan de was doen! Over was gesproken.... vergeten!

Stil

2011-04-13T20:50:00.008+02:00

Afgelopen weken heb ik wat minder geblogd. Niet dat er niks gebeurt, nee dat is het niet. Ik ben met Nathaniël vorige week wezen vissen in een forellenvijver. Mijn ex gaat verhuizen naar de andere kant van Nederland en neemt de jongens mee. Er zit een onverwachte vakantie aan te komen. Op het werk gaat het voorspoedig. Ik geniet van de zon en de natuur die tevoorschijn komt. Ben af en toe druk voor de voedselbank. Stuur lelijke mailtjes rond ben aan het wandelen geslagen en heb een vaatwasser gekocht.
Wanneer ik bouwkundige opnames doe dan is het net of ik de hele dag Man bijt Hond zit te kijken. Je stapt bij mensen hun wereld binnen en loop er na een uur weer uit. Vaak zonder bijzonderheden, maar soms ook onder de indruk van wat er achter de voordeuren schuil gaat aan alles wat het leven te "bieden" heeft. Soms zie je de wonden die de dood heeft geslagen in een gezin. Soms zijn mensen afstandelijk, zakelijk, onverschillig of ronduit achterdochtig. Soms krijg je het hele levensverhaal te horen. Verhalen over vroeger, over dromen en teleurstellingen, ziekte, vreugde, kommer en kwel, geboorte, hondjes, tuinieren en andere hobby's. Er gebeurt dus genoeg, maar de drive om te bloggen is er ff niet. Misschien over een paar weken wel weer.... Ik hou je op de hoogte!

Afvallen

2011-04-13T20:39:00.003+02:00

Na de keuring van twee weken geleden, toch maar de koe bij de horens gevat en plannen gemaakt om te gaan afvallen en te gaan sporten. Het was één van mijn goede voornemens dit jaar... Eerst maar eens wat kilo's afvallen en langzaamaan weer wat conditie opbouwen. Vijf jaar geleden ben ik gaan hardlopen.... binnen 5 maanden liep ik 3 keer per week 10 kilometer, maar mijn knieën begonnen te protesteren. Veel te snel veel te veel! Okee ik viel wel enorm af, dat wel, uiteindelijk een kilo of 20. Maar nu 5 jaar later zit alles er weer aan en ben ik terug bij af. De eerste kilo's zijn er inmiddels af, al gaat het minder snel dan vroeger. Ben begonnen met wandelen en heb de eerste blaar inmiddels ook al kunnen noteren... toch weer te veel, te snel! Heb hele schema's gemaakt met doelstellingen qua bewegen, gewicht en BMI. Misschien dat ik komende herfst weer voorzichtig aan ga joggen. Ik weet het nog niet... het is zo midlife-achtig...

Een wonderkind van 50

2011-04-02T07:00:00.004+02:00

Boudewijn de Groot heeft een groot aantal liedjes gemaakt met scherpe teksten. Voor die tijd heel actueel, maar voor nu ook. Eigenlijk een beetje tijdsloos, hoewel de muziek en woordkeus gedateerd zijn. Neem nou het lied "Meneer de president", je zou bijna denken dat Pink het lied van hem gepikt heeft.... Een ander lied van Boudewijn de Groot dat later in de tijd het licht zag is "Een wonderkind van 50" (1998).

Gewichtige zaken

2011-04-01T07:44:00.008+02:00

Afgelopen woensdag moest ik voor het werk gekeurd worden bij Keur Company te Utrecht. Ogen en oren waren goed, urine ook en daarna bloed prikken. Als laatste de fietstest en dat was niet goed. Mijn bloeddruk is te hoog en de zuurstofopname te laag, kortom een zeer slechte conditie. Ik kreeg de mededeling dat als ik volgend jaar nog zo zwaar ben, ik niet eens meer op de fiets mag, dus dat ik volgend jaar niet meer gekeurd word. Omdat ik geen werk doe waarvoor de keuring verplicht is, kan ik er niet eens zo erg mee zitten, maar dat er van mijn conditie in twee jaar tijd geen spaan meer over is, dat komt wel aan!

's Middags naar Biddinghuizen om daar met collega's een relaxte middag te beleven door met elkaar bruggen te bouwen, kleiduiven te schieten en lekker te eten. Het was een hele leuke middag, maar heb er wel een zere rechter schouder aan over gehouden.

Het leven van een Bourgondiër is zwaar, heb ik iemand horen zeggen... En weet je? ik geloof dat hij gelijk heeft!

Voedselbank perikelen

2011-03-31T20:36:00.008+02:00

Vanavond had ik uitdeel op de voedselbank. De pakketten waren weer goed gevuld met allerhande etenswaar. Brood, Brandburgers, appels, koek, chocolade, kokosmelk, aanmaaklimonade, snoep, groenten, friet, deodorant, erwtensoep, pudding, energierepen, kruiden, rijst, kaas, jam, tomaten, chips en nog héééél vééééééél meer....

Mensen komen met lege tassen en vertekken met volle, ze komen en gaan en van lieverlee krijg ik met sommige steeds meer contact. Een enkeling vertelt zijn hele levensverhaal aan de balie, de ander is gesloten of kijkt eerst de kat uit de boom. Sommige komen voor een paar weken anderen lopen al een paar jaar mee. Soms komen oude bekenden terug, omdat ze het toch niet redden en soms zie je ze nooit meer terug.

Één pakket is niet opgehaald door een deelnemer, dit is de tweede keer binnen een maand dus die krijgt een brief dat ze niet meer hoeft te komen. We hebben de verse dingen uit het pakket gehaald, de rest wordt volgende week verdeeld. Het is altijd weer een sport om aan het eind van de avond precies goed uit te komen, maar vandaag is het niet gelukt en hielden we wat over.

40 pakketten, 40 situaties, 40 huishoudens en 40 verschillende verhalen.

Ongelijk

2011-03-23T06:25:00.010+01:00

Mannen en vrouwen zijn gelijk en als je een andere mening verkondigt, discrimineer je. Maar eh... vrouwen en mannen hebben nogal wat lichamelijke verschillen en hormonaal zitten ze ook totaal verschillend in elkaar. De manier van denken en functioneren is nogal verschillend en zelfs de breedte van het blikveld is anders en zo zijn er nog veel meer dingen op te noemen. Maar goed.... Vrouwen en mannen zijn dus gelijk.... zeggen ze. Niet dat een man beter is dan een vrouw of andersom, ze zijn beiden uniek, waardevol en naar Gods beeld geschapen.

Ter illustratie een schematische weergave van wat er in een man en in een vrouw omgaat bij iets simpels als naar het toilet gaan.... pfff

Vrouwen hebben zich ingezet om gelijke rechten als een man te krijgen, terecht denk ik. Er is echter een trein in beweging gebracht die niet meer te stoppen is en doordenderd tot op de dag van vandaag. We zijn het station gepasseerd van "baas in eigen buik". Want de rechten op zelfontplooiing van de vrouw wegen zwaarder dan de rechten van het ongeboren kind en de trein denderde verder.
Kinderen die wel geboren mogen worden, worden opgevoed in de kinderdagverblijven, op school en de naschoolse opvang. Er moet gewerkt worden want ze hebben gestudeerd en moeten carriére maken. Dat er vervolgens gasten zijn die misbruik maken van de kindertjes dat zou nu toch niet meer voor moeten komen. Dat gebeurde vroeger in Katholieke internaten, maar dat we lering uit het verleden moeten trekken en de overeenkomsten duidelijk zijn beseft men niet.
Nee, want we hebben het te druk met werken! Er moeten centjes verdiend worden om de hypotheek te betalen. Het is niet meer op te brengen om van één salaris een huis te kopen. Toen in de jaren 70 van de vorige eeuw er een tekort aan arbeidskrachten was, moesten de vrouwen aan het werk. Het potentieel aan arbeidskrachten verdubbelde opeens en de huizenprijzen ook.
En dan ben je hoog opgeleid, je partner ook en beide werk je met het zweet des aanschijns, want ze zijn gelijk. Beide zijn slaven van het systeem dat nooit genoeg heeft en altijd maar meer wilt, zonder dat ze het beseffen. Het mooiste missend wat het leven te bieden heeft.

Hoe stom kun je zijn... Stel iemand vertelt mij dat ik veel meer kan en ben dan nu het geval is en dat ik mezelf moet ontplooien en gelijk moet worden aan de vrouw. Ik moet de Libelle gaan lezen en de Flair en vrouwenkleren gaan dragen en vrouwenberoepen uit gaan voeren en me gaan gedragen als een vrouw en elke avond jaloers doen tegen mijn vriendin omdat die wel borstvoeding kan geven en ik niet... Stel.....

Dat wil je toch helemaal niet?!

Voorjaar

2011-03-21T06:47:00.006+01:00

Vanaf vandaag is het weer voorjaar! Gisteren, de laatste dag van de winter, met de jongens nog maar even een winterwandeling gemaakt op Mariënwaerdt. Ik heb de jas maar thuis gelaten....

Vrijwilligersdag

2011-03-19T12:33:00.004+01:00

Na de nationale complimentendag, de internationale vrouwendag en de nationale voortplantingsdag is het vandaag de vrijwilligersdag! Ik kan er ook niets aan doen dat ze in deze volgorde staan, maar dit zijn chronologisch de laatste al dan niet (inter)nationale dagen waarvan ik gehoord heb.

Ik vraag me af wie dit soort dingen allemaal verzint. Vroeger kregen de dagen namen van de goden; zon,- maan,-wodan en frija's dag. Daarna kregen de dagen op jaarlijks terugkomende vaste dagen een extra naam van mindere goden, zoals Valentijnsdag en st. Maarten. De laatste jaren vindt men het belangrijk naast de nationale feestdagen ook nationale en internationale dagen uit te roepen voor elk stokpaardje wat maar bedacht kan worden. Surfend op het web kwam ik zelfs een nationale Ford-onderdelendag tegen!

Okee, vandaag is het dus vrijwilligersdag heeft men bedacht. Elke donderdag is het vrijwilligersdag voor mij (en zo niet dan toch)! En ik vind eigenlijk dat elke gezonde Nederlander vrijwilligerswerk zou moeten doen. Of het nu op een sportvereniging is of in de kerk, het bejaardenhuis, tafeltje dekje, zwerfvuil opruimen, mensen bezoeken of wat dan ook... Er is genoeg te doen en er hoeft niet altijd iets tegenover te staan.

Vandaag heb ik bij Martine een lamp opgehangen en samen met haar voor de voedselbank wat spullen naar het stort gebracht. Vrijwilligersdag of niet, het zijn gewoon dingen die moeten gebeuren. Ik bedenk me opeens dat er vast iemand is die hier veel geld aan verdient!

Belastingaangifte

2011-03-19T07:10:00.003+01:00

Het is weer zover! 1 april moet de belastingaangifte verstuurd zijn, dus gisteravond zwoegend en zwetend de handel ingevuld... Uiteindelijk viel het allemaal best wel mee en was ik zo klaar, al geeft onderstaande tekening een goede omschrijving van mijn gevoelens.

Verpest

2011-03-14T06:33:00.001+01:00

Waarom is de jeugd zo verpest?

Nou: Sneeuwwitje slaapt met 7 gasten, Tarzan loopt half naakt, Assepoester komt pas middernacht thuis, Pinokkio liegt alles bij elkaar! Alladin is de koning der dieven, Batman rijdt 320 km per uur, Doornroosje ligt de hele dag in haar nest, Roodkapje luistert niet haar moeder! en Hans & Grietje vreten andermans huis op. Vindt je het gek dat de jeugd zo verpest is?

Ondertussen....

2011-03-10T18:15:00.006+01:00

Ondertussen is het alweer 10 maart, de tijd vliegt als je het gezellig hebt. Zeggen ze! Maar de afgelopen weken zijn helemaal niet zo gezellig geweest. Naar aanleiding van het laatste evenement van mijn ex is er een gesprek geweest tussen mij, schoolmaatschappelijk werk en mijn ex. Nou ja een gesprek..... Mijn ex heeft een onsamenhangende, suggestieve tirade gehouden van 5 kwartier vol onwaarheden en boosheid. Daarnaast heeft Samuël met de Cito-toets 12 punten minder gehaald dan met de drempeltoets. Vandaag een mail (IN ALLEMAAL HOOFDLETTERS, en ik ga terugmailen dat ze niet zo moet schreeuwen, ik ben niet doof!) van mijn ex dus, dat ze het niet eens is met het voorstel van de school om Sam op mavo-nivo naar het vervolgonderwijs te doen. Blijkbaar snapt ze niet dat het gevolgen heeft als je tegen je kind roept dat je zelfmoord gaat plegen, hem niet meer hoeft en dan weer wel en daarna weer de deur uit slaat. Nee dat heeft helemaal geen gevolgen voor een kind van 11 !

Echte mannen

2011-03-03T18:15:00.003+01:00

Gisteren het kinderfeestje van Nathaniël gevierd bij Piratenland Gorinchem. Ze hadden het best naar hun zin en.... wat worden ze groot....!

Vervolg op: Vaarwel bloggende emergers

2011-03-01T06:42:00.006+01:00

De laatste jaren heeft een gedeelte van het Emergent gedachtegoed mij best wel geïnspireerd. Kerk zijn buiten de bestaande structuren, relatie gericht, het verhalend vertellen, out of the box thinking, het opnieuw uitvinden wat de plaats van de kerk is in de huidige snel veranderende maatschappij en nog veel meer.
Veel van het Emergent gedachtegoed heeft mijn beeld gevormd van hoe je kerk zou "moeten" zijn. Het idee van de Herberg komt er ook vandaan, maar zou je de Herberg een Emerging Church kunnen noemen?
Van alle tijden zijn er initiatieven geweest die anticipeerden op de noden van die tijd. Er zijn kloosters ontstaan, reformaties, begijnen, hageprekers en wederdopers. Er zijn door de eeuwen heen vele soorten vluchtelingen opgenomen in ons land en woongemeenschappen opgericht. Er zijn mensen die vanuit hun geloof zwaar gehandicapte kinderen adopteren, pleeggezin willen zijn, een voedselbank oprichten, een inloophuis stichten of soep uitdelen aan zwervers. Mensen hebben invulling gegeven aan hun geloof. Is dat Emergent?
Nee, het is gewoon doen wat van je gevraagd wordt! En wat dat betreft leven we in een spannende tijd, waarin de oude instituten vervallen en er ruimte komt voor nieuwe initiatieven. Het klassikaal lesgeven, de bibliotheken maar ook de oude kerken zijn niet meer van deze tijd. We vinden onze weg op internet, zijn druk bezig met netwerken en vinden onze informatie op nieuwe manieren en op andere plaatsen. En dat bied mogelijkheden! Laten we onze talenten niet begraven, maar er mee aan de slag gaan. Hier en nu, want een veranderende markt biedt nieuwe mogelijkheden net zoals de wisselende seizoenen andere bloemen en vruchten voortbrengen.

Carnaval, vasten en lijdenstijd

2011-02-27T07:03:00.006+01:00

De carnaval zit er weer aan te komen. Gisteren waren we even aan de "overkant" en daar kwamen we een prins en zijn gevolg tegen. Hoeveel het er precies waren weet ik niet, heb ze niet geteld, misschien wel 11. Carnaval luidt de lijdenstijd in, een tijd die vroeger gepaard ging met vasten en die 40 dagen duurde. Op eerste paasdag was het dan feest, dubbel feest want de vastentijd was voorbij en de Heer was opgestaan!
De laatste jaren ben ik me steeds meer bewust van deze periode. Niet dat we er van huis uit iets aan deden, maar ik besef dat het een jaarlijks terugkomend ritueel is wat bij de getijden hoort. Ik ben er van overtuigd dat als we dichter bij de natuur zouden leven en niet in de hedendaagse doorgedraaide consumptiemaatschappij, we de vastentijd ook veel beter zouden begrijpen. Ik heb al jaren het idee dat ik iets met de vastentijd "moet".
Vasten is niet mijn sterkste punt, heb het wel eens geprobeerd, maar dat valt niet mee! Maar gaat het alleen om het vasten dan? Nee het voelt veel meer aan als een bewustwordingsproces. Even een stapje terug, waar sta ik in het geheel der dingen, terwijl de wereld voortraast. Even niet meerennen met de op hol geslagen mensheid, maar een moment van rust nemen, genieten van het niet moeten. Zien dat de zon schijnt, dat het eten op je bord bijzonder is. Dat elke ademtocht van God gegeven is, de eerste bloemen ontluiken en ook de eerste hommels weer tevoorschijn komen. Lammetjes in de wei, Speenkruid en de eerste jonge eendjes... De lijdenstijd.... het einde van de winter. De laatste loodjes voordat de batterij weer opgeladen kan worden. Maar ook in een groter geheel; tijd nemen om te ontdekken wat Gods plan is met deze wereld en wat Gods plan is met jou!

Vaarwel bloggende emergers

2011-02-26T18:09:00.010+01:00

Vanuit mijn belangstelling voor de Emerging Church heb ik enkele jaren de blogs gevolgd van een aantal mensen, maar.... de één na de ander stopt ermee! Het vaste clubje van een aantal jaren geleden is niet meer. Binnen een jaar tijd is het stil en koud geworden op het www.

De vraag die ik mezelf stel is of de stilte op het web van de emergers het einde inluid. Was dit de zoveelste Amerikaanse hype die zoals gebruikelijk een stille dood sterft of word de stap naar volwassenheid gezet? Of was het uiteindelijk niet meer dan een discussiegroepje wat uitgediscuzeurd is? Ik voel het meest voor het laatste, maar misschien zit ik er wel helemaal naast en moet ik me op facebook begeven en gaan twitteren. Het schijnt dat bloggen helemaal uit de tijd is....

De links aflopend op de site van Emerging Netwerk kom ik tot de droeve constatering dat meer dan 80 % van de gelinkte blogs en websites niet meer of zeer zelden bijgewerkt wordt. Met een schok realiseer ik mij dat ik al maanden lang de laast overgebleven gast op het feest ben. Dat niemand de moeite heeft genomen om het feest officieel af te sluiten en ik blijkbaar degene ben die het licht uit mag doen. Nou bij deze dan.... vaarwel emergers, rest in peace!

Niet jaloers

2011-02-20T16:56:00.004+01:00

Martine heeft een tijd geleden een blog geschreven die ze op haar vaders advies opgestuurd heeft naar Libelle. Na een tijdje kwam er bericht dat ze het artikel zouden plaatsen en afgelopen week was het dan zover! Natuurlijk is het ook op internet te vinden, als je het wilt lezen klik dan hier. Even terug scrollen naar het eerste bericht en daarna kun je de reacties lezen. Ik ben niet jaloers...! Mijn achting voor Libelle lezeressen is drastisch gedaald. Ach laat ook maar, wie leest er nou de Libelle?

De onderkant van de kerk (2)

2011-02-13T06:00:00.003+01:00

Wat is de onderkant van de kerk? Het is veel eenvoudiger om de onderkant van de samenleving te duiden dan de onderkant van de kerk. Ook de bovenkant van de kerk is gemakkelijk te benoemen. De bovenkant van de kerk torent hoog boven de rest uit. Daar waar het geluid van de galmende klokken vandaan komt en het geluid van de galmende sprekert. Nee het is niet alleen de dominee, het is het hele instituut dat zich verheven heeft.

De onderkant van de kerk is het fundament waarop de rest gebouwd is. Een fundament verstopt in de gond die eeuwen lang gebruikt is als begraafplaats. De onderkant van de kerk heeft te maken met vuil, met stof en viezigheid waarin het fundament onveranderd ligt. Vuil geworden van de drek, maar nog altijd trouw aan de taak die het al die eeuwen heeft vervuld.

Maatschappelijk gezien zou die onderkant van de kerk zich op de smerigste plaatsen moeten bevinden. Nee niet in nieuwe vinexwijken, met grote parkeerplaatsen, hoog opgeleide voornamelijk blanke dertigers en veertigers en andere succesvolle middenklassers.
De onderkant van de kerk vind je waar iemand door Gods liefde gedreven omziet naar hen die het zelf niet meer kunnen. Daklozen, verslaafden, mensen die zichzelf en hun omgeving ernstig vervuilen of die geen geld meer hebben om wasmiddel te kopen, waardoor ze "ruiken". De onderkant van de kerk zou je kunnen vinden in de daklozenopvang, de asielzoekerscentra, de opvanghuizen, in pleeggezinnen, de voedselbanken en de kringloopcentra om er maar een paar te noemen.

Het vreemde is dat de bovenkant van de kerk heel vaak het contact met de onderkant verloren heeft. Natuurlijk weten ze dat die onderkant er is, maar... er lijkt een onoverbrugbare kloof te zijn ontstaan. Een voorbeeld:
Wanneer wij op donderdagavond uitdeel hebben van de voedselbank staan er mensen buiten op de stoep te wachten. Vaak begint er rond die tijd ook een dienst in de kerk pal naast de voedselbank. Er komen dan veel kerkgangers voorbij lopen die zonder boe af bah te zeggen voorbij gaan. Zij gaan naar de kerk...
Op de voedselbank krijgen de deelnemers ook hele noten voor hun kiezen... Afhankelijk van de tijd van het jaar, zakken vol peper- wal- of borrelnoten!

De onderkant van de samenleving

2011-02-12T07:43:00.011+01:00

Regelmatig heb ik mensen horen spreken over de onderkant van de samenleving/maatschappij. Verrassend dat juist de mensen die niet tot die klasse behoren het zo benoemen. Wanneer er een onderkant is, moet er ook een bovenkant zijn, the upperclass! ZIJ uit de hogere regionen benoemen HEN uit de lagere kaste als de onderkant. Wanneer er geen onderkant is, kan er ook geen bovenkant zijn, maar wat als jij je nou meer voelt dan een ander? Nu ligt dat natuurlijk wat gevoelig, want je kunt niet zomaar zeggen dat je beter of meer bent dan de ander, dat is in de Nederlandse cultuur not done!

De onderkant van de samenleving woont op een flatje of in een jaren 60 rijtjeswoning. Hij of zij rijdt in een oud autootje als ze die al hebben, doet boodschappen bij de Aldi en besteed zijn vrije tijd aan t.v. kijken. Voor iets anders hebben ze geen geld. Ze doen niet mee aan de laatste mode en zien er onverzorgd uit. Soms is hun huid grauw en klinkt hun stem gebarsten van het vele roken. Aan sport doen ze niet, ze kijken sport op de t.v. en hun sociale netwerk is klein.

In de bovenkant van de maatschappij komen we de directeuren tegen, de priesters(goeroes), leraren, de managers en snelle jongens. Ze doen boodschappen bij de A.H. en besteden hun vrije tijd aan netwerken en dat mag best geld kosten. Ze zien er verzorgd uit, dragen kleding die altijd nieuw lijkt te zijn en komen voorkomend over. Sporten doen ze op de golfbaan, spelen tennis, badminton of volleybal (al zie je daar steeds meer klootjesvolk...).

Twee totaal verschillende werelden. In de bovenste kaste de priesters en overste over het volk. In de onderste kaste de onaanraakbaren, de minder bedeelden, de uitkeringstrekkers of zij die het minste en slecht betaalde werk doen. Wat jammer dat die mensen nooit in een kerkraad worden gevraagd als ervaringsdeskundigen. Wat jammer dat het meestal maatschappelijk succesvolle mensen waren die bestuurlijke talenten hadden. Maar met de leegloop van de kerken verdwijnt ook het bestuurlijk talent. Eerst naar een evangelische gemeenten, daarna helemaal...

Douwe

2011-02-10T18:24:00.005+01:00

Loop ik naar mijn auto.... hoor ik een vrouw roepen: Douwe! Douwe, kom douwe! Ik denk; wat is dit!?? En zij maar roepen: Douwe, douwe kom douwe! Behoorlijk genant allemaal totdat ik zag dat ze een hondje riep, maar het kreng wilde niet luisteren en de vrouw bleef onverstoorbaar doorroepen.
Ik ben met plaatsvervangende schaamte maar weer snel naar binnen gegaan.

Snel naar huis...

2011-02-08T01:23:00.003+01:00

Het werk zat erop! '' Yes!! en nu snel naar huis'', moet mijn collega gedacht hebben....

De Herberg: De onderkant van de kerk

2011-02-05T21:36:00.012+01:00

Na de drie verhalen over De Herberg zou er nog een vierde komen, maar inmiddels heeft mijn vriendin de boodschap begrepen en haar haren geverfd. Om er nu nog een verhaal aan te wijden zou opgevat kunnen worden als natrappen, dus ben ik maar de minste en zal ik het hier maar bij laten...

Beiden hadden we de wens om een praktische kerk te starten. Een gemeente die handen en voeten geeft aan Mattheus 25: 35 t/m 40

Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.” Dan zullen de rechtvaardigen hem antwoorden: “Heer, wanneer hebben wij u hongerig gezien en te eten gegeven, of dorstig en u te drinken gegeven? Wanneer hebben wij u als vreemdeling gezien en opgenomen, u naakt gezien en gekleed? Wanneer hebben wij gezien dat u ziek was of in de gevangenis zat en zijn we naar u toe gekomen?” En de koning zal hun antwoorden: “Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.”

Wij denken dat een gezinsvervangende, diaconale, missionaire leefgemeenschap de onderkant van de maatschappij en de onderkant van de kerk samen kan brengen! Een gemeenschap waarin gasten een warm nest vinden, zodat zij zich veilig zullen gaan voelen, tot rust kunnen komen, aan zichzelf kunnen werken en na verloop van tijd terug kunnen keren in de maatschappij. Een gemeente die serieus bezig is met de dingen die er toe doen. Geen dogma's, leerstellingen, vooroordelen. Geen dominee, orgelfonds of Man In Black!

Een soort van kettingbrief (maar dan anders)

2011-02-05T07:19:00.005+01:00

Het was mijn bedoeling om ruim voor kerst een brief naar Ana te sturen. Ik was er ook ver van te voren aan begonnen, maar het lukte me niet een goede brief te schrijven. Aan de ene kant wilde ik gewoon wat van me laten horen, aan de andere kant wilde ik ook duidelijk maken dat ik niet de één of andere rijke weldoener ben uit het westen die zwemt in het geld. Nee, afgelopen jaar lukte het me net uit de rode cijfertjes te blijven, totdat ver in de herfst het tij enigszins keerde. Uit onverwachte hoeken kwamen toen financiële meevallers, waardoor er weer wat ruimte ontstond.
Het is een principe wat ik al vaker heb ervaren. Je geeft en je krijgt het binnen afzienbare tijd op de één of andere manier terug, alsof het een wetmatigheid is. Je begraaft de talenten goud die je gekregen hebt niet, maar doet er iets mee en ziet dat het zich vermeerdert.

Terug naar de brief die ik wilde schrijven.... Uiteindelijk is die er gekomen, Martine heeft hem in het Engels vertaald en ik kreeg de complimenten dat ik de Engelse taal zo goed beheerste. Ik moest wel een docent Engels zijn of zo...
Enkele dagen geleden heb ik een brief van Ana gekregen. Ze studeert niet in Moldavië maar in Roemenië. Op de foto ziet ze er goed uit. Op eerdere foto's was het altijd een bleek tenger meisje. Nu staat er een knappe jonge dame op de foto met een gezonde kleur op de wangen. Ik besef dat ik haar niet ken en toch ben ik trots op haar en hoop dat ze de kans die ze nu geboden krijgt volledig uitnut. Maar ook dat ze het principe in haar leven gaat toepassen om onbaatzuchtig te zaaien in de levens van anderen, zonder de hoop dat er in dit aardse leven iets van oogsten tegenover staat. Om niet heb ik het gekregen, om niet heb ik het gegeven, om niet heeft zij het gekregen... Een soort van kettingbrief, maar dan anders, beter, mooier...

Wie is hier nou gek?

2011-02-04T18:06:00.007+01:00

Week 5.

Afgelopen twee weken zijn de kinderen bij mij geweest. Mijn ex wilde ze niet bij zich hebben want ze kon het psychisch allemaal niet meer aan. Het zat er aan te komen en ze heeft eerst geprobeerd mij te commanderen ze op te komen halen, maar ik heb verwezen naar de afspraken die in het echtscheidingsconvenant zijn opgenomen. Daarna begon ze te dreigen met zelfmoord ze kon de kids er niet bij hebben, ze zouden haar dan in de schuur vinden als ze zich verhangen had.
Nee, zei ik, ik haal de kinderen niet op, dat is niet de afspraak en als je je wilt verhangen moet jij dat weten, prima joh, succes ermee. Toen heeft ze een zelfde soort verhaal gehouden bij andere mensen en die raakten in paniek. Huisarts erbij en de school belde op dat de kinderen niet naar huis konden i.v.m. de toestand daar, dus zijn ze toch hier.
Na een week werd ik door een vriendin van mijn ex gebeld dat ze met me wilde praten. Waarom wilde ik weten.... Omdat zij tot de conclusie was gekomen dat mijn ex nog heel veel van me houdt maar dat niet kan uiten. Ze zag het als haar hemelse opdracht hier verandering in te brengen, want dat is goed voor haar karma en daarvoor had ze mij nodig. Maar ja ik heb niks met haar karma en ook niet met mijn ex. Deze vriendin van mijn ex was behoorlijk vasthoudend, ik ben geduldig geweest en werd verheven tot de status "vriend" en daarnaast bestempelde ze zichzelf als vriendin van mij. Ik voelde me ... gemanipuleerd en heb aan het eind van het gesprek vertwijfeld de telefoon neer gelegd.
De volgende dag een berichtje van mijn ex. Ze was weer helemaal boven Jan, de kinderen konden vanaf donderdag wel weer bij haar zijn. Ammehoela, ik had de dag ervoor een afspraak gemaakt bij de huisarts voor vandaag en ik wilde eerst weten of hij het okee vond dat de jongens weer naar haar zouden gaan. En dat vond hij, dus gaan de jongens zondagavond weer naar mijn ex, waarna het normale leven zich hopelijk weer zal hervatten... tot het volgende evenement zich aandient.

Januari 2011

2011-01-29T07:05:00.008+01:00

Sinds ik een vriendin heb die de leus heeft; ''Never a dull moment", is mijn leven een stuk minder saai geworden. Er gebeurt van alles en nogwat. Het leven lijkt een rollercoaster waarbij het niet meer mogelijk is even op adem te komen. Van het ene hoogtepunt stort je in een ander dieptepunt en die is nog niet afgelopen of het volgende evenement dient zich aan.
Neem nou januari 2011. In de eerste weken beleefden we de climax en ontknoping van een coup op de voedselbank. Een week later brandde er een woning uit op het plein bij mijn vriendin en weer een week later steekt een man zichzelf en zijn schuur in de brand bij mijn ma op het plein. Mijn ex gaat bij mijn vriendin langs om haar te waarschuwen dat ik zo'n foute man ben en laat vervolgens de kinderen bij mij dumpen, omdat ze het psychisch allemaal niet meer aan kan. Er moet een vervolgopleiding gekozen worden voor Samuël, die zo ziek was dat hij bijna zijn blinde darm eruit speeg.
Tussendoor heb ik twee nachten in een B&B gezeten bij Bhagwan aanhangers en heb een hotel-overnachting aan de Vinkeveense plassen mogen meemaken. Ben wel een keer of zeven uit eten geweest, wat dan wel weer relaxed is, maar ja... januari is nog niet voorbij!
Van broer A heb ik al weken niets meer gehoord, broer B heeft de scheidingspapieren getekend en de buurman van broer C kreeg onverwachts bezoek van een arrestatieteam. Ik vraag me vertwijfeld af wat de rest van het jaar gaat brengen. Aan de andere kant grijpt alleen het gedrag van mijn ex rechtstreeks in op mijn leven, de rest van de voorvallen gaat mensen aan die mij lief zijn.

Meisjes zijn stom

2011-01-27T06:00:00.000+01:00

Echt waar, kijk maar! Whahaha...

De herberg in roze

2011-01-25T06:00:00.009+01:00

Vanochtend is ze veel te laat wakker gemaakt door haar vriend. Misschien klinkt het een beetje vreemd, maar ze slapen apart terwijl ze wel onder één dak wonen. Ze wonen in een groot gebouw wat ze De Herberg noemen. Het is een kruising tussen een woongemeenschap, inloophuis, herberg en kerk. Er wonen 3 kern-eenheden, dit kunnen gezinnen zijn maar ook alleenstaanden die voor langere tijd hun vaste plek in het huis hebben . Daarnaast zijn er een aantal pleegkinderen en is er ruimte voor crisisopvang, wat een breed begrip is. Er zijn contacten met jeugdzorg, de politie, maatschappelijk werk en diverse kerken. Al heel wat mensen hebben van de crisisopvang gebruik gemaakt, het is dankbaar werk.
Één kamer wordt apart gehouden voor B&B en iedere zondag is er een soort van kerkdienst in de Herberg. Één keer per maand is dit in de vorm van een brunch, maar ook doordeweeks zijn er open maaltijden. Iedereen is dan welkom, maar men moet zich wel opgeven zodat er genoeg aardappels geschild kunnen worden. Aardappels schillen voor de open maaltijd is niet haar favoriete ding, soms zitten ze met meer dan 20 personen aan de tafel!

Ze heeft vannacht vast, diep en te lang geslapen en daar heeft ze nu hoofdpijn van. Aan de andere kant heeft ze zo'n nacht af en toe wel eens nodig om bij te tanken. Na twee paracetamol te hebben genomen gaat het een stuk beter. Het is de afgelopen tijd hectisch geweest, want naast het werk in De Herberg is ze ook actief in de Leerdamse politiek en betrokken bij de voedselbank. Never a dull moment is haar motto. Zij is één van die mensen die in één leven meer doet dan normale mensen in twee levens. Maar vandaag is een dag dat ze genoeg heeft aan zichzelf.
Natuurlijk moet er gewassen worden en de was opgevouwen worden, maar daar houdt het dan ook mee op. Ze moet nog wat stukken van de gemeenteraad doornemen en voordat ze vanavond naar de vergadering gaat wil ze nog haar haren verven en uitgebreid in bad.
Terwijl ze de laatste was uit de droogtrommel pakt hoort ze de bel gaan. Ze hoort haar vriend de deur openen, en twee mannenstemmen mompelen. Er wordt weinig gesproken en blijkbaar is het niet voor haar. Eerst de was maar eens opvouwen, dan de jongens recht zetten die zo'n herrie aan het maken zijn en dan zal ze eens vragen wie er aan de deur was, want ze is altijd nieuwsgierig.
Even later loopt ze naar beneden en ruikt de geur van warm eten; draadjesvlees, lekker! In de gang komt ze één van de herrieschoppers tegen. Hij kijkt als een oorwurm met kiespijn en ze vermoed dat hij een aanvaring heeft gehad met haar vriend. Mooi, denkt ze, dat kan hij beter dan ik en hij kan trouwens ook beter koken. Ze opent de keukendeur en ziet naast haar vriend een onverzorgde jongeman aan de grote keukentafel zitten. Het lijkt erop dat ze samen aan het bier hebben gezeten, maar ze zien er allebei niet gezellig uit. Haar vriend zegt: ''We hebben een gast, wil jij hem zijn kamer wijzen”?

God, google en open monumentendag

2011-01-23T07:15:00.006+01:00

Waarom vraag ik dingen aan mijn computer en niet aan God? Ik start makkelijker mijn computer op dan dat ik een schietgebedje doe. Zo ook vandaag! Op zoek naar ideeën om kerk te zijn typte ik ideeën en kerk in op google. Gelukkig kreeg ik direct antwoord, bij God moet je wel eens een tijdje wachten, bij google niet.
De eerste hit was meteen raak al was het anders dan verwacht. Ik kwam op de site van Protestantse Kerk in Nederland een aardige lijst tegen met allemaal prachtige ideeën hoe je de kerk aantrekkelijk kunt maken: Organiseer een welkomstdienst, een sportief evenement of themadiensten, vier de startzondag, doe iets met boekjes en maak je eigen folder en de mooiste van allemaal..... laat uw kerk zien op open monumentendag.

De christelijke gemeente is een open monument! Wat een statement van de PKN, deze mensen hebben nog eens zelfreflectie. Ik ben in stille verwondering... want zoveel zelfinzicht kom je bij de evangelische hands up clubs niet snel tegen.

Stel dat je buiten de kerk bent opgevoed en je op een mooie herfstdag denkt; laat ik vandaag eens op pad gaan, het is tenslotte open monumentendag! Je komt bij een imposant, monumentaal kerkgebouw en je gaat naar binnen. Wauw denk je dan wat een gebouw, wat een akoestiek en je denkt aan al die mensen die zich honderden jaren geleden te barste hebben gewerkt om dit gebouw neer te zetten. Bloed, zweet en tranen, maar ook vreugde over het samen bouwen aan een toren die de hemel naar de aarde zou halen.

De sfeer in het gebouw ademt serene mistiek uit, je bent overweldigd en je vraagt je af wat die mensen hier elke zondag doen. Je besluit de volgende dag eens een kijkje te gaan nemen. Als toeschouwer zie je iemand in een toga binnenkomen onder begeleiding van een aantal andere mensen. Je hebt geluk want ze zijn allemaal in het zwart en heel even moet je denken aan de film; Man in Black.

Er worden liederen gezongen die je niet kent en die begeleidt worden op een kerkorgel. Bijzonder... maar niet jouw smaak, het is zo 17e eeuws. Mensen staan allemaal opeens op of gaan allemaal weer tegelijkertijd zitten alsof het afgesproken is en delen op dezelfde manier pepermuntjes uit. Vervolgens houdt de man in toga een toespraak vol vragen waarop niemand een antwoord schijnt te weten. Daarna komt er een mooi zakje langs met handvaten waarin wat kleingeld zit. Na een uur sta je verwonderd weer buiten op de stoep. Hoofdschuddend en schouderophalend slenter je naar huis op weg naar de koffie. Hier begrijp je echt helemaal niets van, je mist elke aansluiting en komt tot de conclusie dat dit inderdaad een open monument is.

De herberg in blauw.

2011-01-23T06:00:00.006+01:00

Het heeft de hele dag al tegen gezeten. Om te beginnen had hij zich verslapen, waardoor hij iedereen veel te laat uit bed had, waardoor ze zich moest haastten wat de nodige spanningen opleverde. Vervolgens wilde de auto niet starten en toen hij eindelijk op het land kwam om de moestuin winterklaar te maken begon het nog te regenen ook. Sacherijnig was hij naar huis terug gegaan, had wat rekeningen betaald, was boodschappen gaan doen bij de Aldi, waar het vreselijk druk was wat hij haatte... Enfin, veel te vroeg was hij 's middags aan het eten begonnen, het was vandaag zijn beurt om te koken. Eerst had hij het rundvlees opgezet om te sudderen, daarna appelmoes maken en als laatste hutspot koken. Onder het koken had hij diverse telefoontjes gekregen die zijn aandacht afleidden, waardoor de appelmoes overkookte en niet zo'n klein beetje ook. Wat een bende!
Twee van de 8 kinderen die in huis zijn, waren verschrikkelijk druk en hadden het laatste uur constant ruzie gemaakt. Hij was het spuugzat, wat een rotdag. Was het maar avond, dan kon hij zich terugtrekken op zijn kamer en de deur op slot doen. Vanavond was van hem en niemand die hem dan nog moest storen...!! Waarschijnlijk zou hij een sudoku gaan maken om zo uit zijn negative maalstroom te ontsnappen.
Hij was net klaar met koken en bezig met opruimen toen de bel ging. Zoals gebruikelijk zal het wel weer niet voor hem zijn, maar automatisch loopt hij naar de voordeur. Er staat een ongeschoren gozer op de stoep met flinke wallen onder de ogen. Zijn haar heeft al dagen geen kam gezien en zijn kleren zien er verkreukeld uit. De jeugd van tegenwoordig..... Schande! Vroeger schaamde je de ogen uit je kop als je er zo bij liep, maar tegenwoordig kan alles maar!
''Kom binnen'', hoort hij zichzelf zeggen en hij loopt zonder verder nog iets te zeggen naar de keuken. De vreemdeling volgt hem. ''Heb je honger''? vraagt hij. Er klinkt een bevestigend ja en nog wat gemompel over de weg vragen ofzo. Terwijl hij een bord vol eten opschept beseft hij vaag dat er iets niet klopt, maar zijn zelfmedelijden staat helder nadenken in de weg. Terwijl hij het eten en een glas zelf gebrouwen abdijbier voor de ongenode gast op tafel zet, ruikt hij oud zweet en beseft dat deze gast in de problemen zit. Terwijl hij verder gaat met opruimen ordent hij zijn gedachten, een onbestemd gevoel van dit kan er ook nog wel bij blijft aan hem knagen.
Wanneer de gast zijn eten op heeft zal hij een gesprek met hem aan knopen, maar net op dat moment vallen de twee kinderen die de hele dag al zo hyper zijn, schreeuwend en ruzie makend de keuken binnen. In een split second grijpt hij beide ruziemakers vast en rukt ze uit elkaar, de één gaat terug de gang in en de ander mag afkoelen in de berging. Naar woorden willen ze niet luisteren en eigenlijk heeft hij geen andere woorden dan een hoop verbaal geweld en dat kan op dit moment niet. Van woede kookt hij bijna over, net zoals de appelmoes deed.
Hij gaat weer bij de gast zitten en verontschuldigt zich en vraagt al snel naar zijn verhaal. Voor zichzelf is hij er niet uit of deze gozer geestelijk niet in orde is of gewoon diep in de shit zit. Na een stilte die heel lang lijkt te duren begint de gast te snikken en vertelt een onsamenhangend verhaal. Hij schijnt door zijn vriendin de deur uitgetrapt te zijn en schaamt zich te veel om bij vrienden of familie aan te kloppen.
Wanneer de zwerver aan de keukentafel klaar is met zijn verhaal haalt hij de jongen uit de berging en fluistert hem in zijn oor zich te gedragen. En nee hij hoeft de ander niet de schuld te geven, hij is verantwoordelijk voor zijn eigen daden en nu moven! De jongen is net weg wanneer zijn moeder de keuken binnen komt lopen.
Het wordt tijd dat ze haar haren gaat verven, het groeit helemaal uit, denkt hij. Maar in plaats daarvan zegt hij; ''we hebben een gast, wil jij hem zijn kamer wijzen?
Hij heeft hier allemaal geen zin in vandaag, morgen is er een nieuwe dag, misschien dat het dan beter gaat...

De herberg in wit

2011-01-22T06:52:00.007+01:00

Michiel is enkele dagen geleden door zijn vriendin het huis is uitgezet. Hij schaamt zich diep dat hij het niet aan heeft zien komen. Met zijn ziel onder de arm loopt hij over de straat. Na een tijdje valt zijn oog op een uithangbord waarop staat: De Herberg. Zonder er over na te denken loopt hij naar de voordeur. Was de naam vertrouwd, associeerde hij het met gezelligheid of een goed gesprek...? Als hij daar later over nadenkt, weet hij het niet, misschien was het de honger wel die hem naar binnen dreef.
Hij trekt aan de knop van de bel en hoort binnen het schelle geluid. Even later doet een gezette man van middelbare leeftijd open. Hij heeft een grijze ringbaard die ooit donker is geweest en een kaal geschoren hoofd. Blijkbaar is hij aan het koken want hij draagt een schort dat onder de vlekken zit. Het ruikt er naar rundvlees dat ligt te sudderen. Het water loopt Michiel door de mond en hij moet een paar keer slikken. “Kom binnen,” zegt de man in de deuropening. Michiel stapt het huis binnen en volgt de kok naar de keuken, waar grote pannen op het fornuis staan. Zo te zien is er ook hutspot gekookt en in een pan die overgekookt is moet appelmoes zitten. '' Heb je honger,” vraagt de kok?
''Nou ja.., eigenlijk wel !'', zegt Michiel.
“Dan ben je hier aan het goede adres” zegt de kok terwijl hij een vol bord eten en een glas bier voor Michiel neerzet. Michiel kijkt er verlegen naar, maar zijn honger is groter dan zijn verlegenheid en hij valt aan. De herbergier draait zich om en gaat aan het aanrecht verder met schoonmaken. Er wordt geen woord gesproken totdat Michiel klaar is met eten. Voldaan zucht hij; “zo dat was lekker en dat bier... zoiets heb ik nog nooit eerder geproefd.”
“Dit bier is ook nergens anders te krijgen dan alleen bij ons in de Herberg. Ik brouw het zelf.”
Het woord Herberg doet Michiel beseffen dat hij misschien wel moet betalen voor het eten, dus vraagt hij wat de kosten voor deze maaltijd zijn. De kok zegt niets en glimlacht even droef. Het is hem blijkbaar opgevallen dat hij dure kleren draagt, maar ook dat hij zich al dagen niet meer verzorgd heeft. Zijn haar is vet, hij heeft een stoppelbaard die niet bij hem past en toen hij het eten voor Michiel op de tafel zette, heeft hij vast geroken dat hij naar oud zweet stinkt.
De kok schenkt twee glazen bier in en gaat bij Michiel aan de enorme tafel zitten. “ Rondje van de zaak” zegt hij en vervolgt: “Ik zie dat je een dure smaak voor kleding hebt, maar ook dat je de afgelopen dagen geen badkamer van binnen hebt gezien. Volgens mij zit je in de shit.
Op dat moment klinkt er een hoop rumoer in de gang en stormen twee jongens de keuken binnen. Ze hebben hoog opgelopen ruzie en hebben helemaal geen oog voor de kok en Michiel. De kok staat op, grijpt alle twee de jongens beet en gooit er eentje terug de gang in en de tweede door een andere deur de berging in. Michiel kijkt met grote ogen toe en hij denkt; wat is dit...?!
De kok komt terug aan de tafel zitten en doet alsof er niks gebeurd is. Uit de berging klink gejammer, in de gang is het stil. “Er zijn tijden om te spreken en er zijn tijden om niet te spreken. Vandaag is het tijd om niet te spreken. Ze hebben dagelijks ruzie en naar woorden willen ze niet luisteren. De maaltijd en een overnachting zijn overigens gratis.”
Michiel kijkt de kok verbijsterd aan. Hij is toch niet vier eeuwen terug de tijd in gegaan? Gastvrijheid, lekker eten en drinken en een knokpartij alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. De kok ziet zijn vertwijfeling en lijkt zijn gedachten goed te peilen. Hij zegt; “behandel de ander zoals je zelf behandeld wilt worden. Als ik honger en dorst heb zou ik ook willen dat iemand mij eten en drinken geeft. Als ik overlast veroorzaak, dan heeft dat gevolgen. Op dit principe is dit huis gebouwd, maar vertel me nu je verhaal eens.”
In de berging is het gejammer opgehouden, het is stil geworden in de keuken. Stilte die benadrukt wordt door het tikken van de klok, het enige geluid dat nog te horen is, gevolgd door een diepe zucht van Michiel. Dikke tranen rollen over zijn wangen. In horten en stoten vertelt hij onsamenhangend zijn verhaal, over schijnbaar geluk totdat hij door zijn vriendin de deur uit wordt gezet. Hij durft niet bij vrienden of familie aan te kloppen en schaamt zich diep omdat zijn leven een zeepbel bleek te zijn. Hij had het niet gezien...
Aan het einde van het verhaal staat de kok op en opent de deur naar de berging. Hij roept de boos kijkende jongen naar binnen die zonder Michiel aan te kijken de gang in vlucht. Tegelijkertijd komt een vrouw de keuken binnen van rond de 40 met uitgroeiend rood geverfd haar. ''We hebben een gast,'' zegt de kok. ''Wil jij hem zijn kamer wijzen?

reverse thinking

2011-01-18T21:18:00.003+01:00

Hoop dat je een beetje engels verstaat... De clou zit in de tweede helft. Hij is geweldig, geniet ervan!

Teletubbieland

2011-01-18T20:42:00.007+01:00

Vandaag moest ik voor het werk op een golfbaan zijn. Je weet wel zo'n soort Teletubbie-land van allemaal kleine heuveltjes in het polderlandschap. Op een eilandje lagen een heleboel afgedwaalde golfballen, ik heb er een stel op de baan gegooid op het vaste land. Drie dames waren bezig een balletje te slaan en wilden die ballen wel hebben. Ze begonnen ze in rap tempo te verzamelen totdat ze plotseling ophielden. Het leek net of ze zich een beetje schaamden dat ze zich zo lieten gaan.

Ze hadden er genoeg, ik wilde er vast ook nog wel een stel.

''Nee'', zei ik, ''ik golf niet''.

Verwondering alom...

Nog een keer, nog een keer!

Weer een lading ballen op de baan gegooid.

Maar toen kwamen er drie mannen aan

Hé wacht even, hier klopt iets niet!

I will not take for granted

2011-01-16T06:35:00.004+01:00

I will not take for granted,
The rain nor the sun.
The flowers and the trees that blossom.
I will not take for granted,
your smile.
The lady at the cornerstore.
I will not take for granted,
my home and family.
Your way in my life.
I will not take for granted,
my husband.
My son.
I will not take for granted,
Your guiding hand,
in all times.
I will not take for granted,
Your Word,
Your strenght,
Your compassion,
Your thoughtfulness.
I will not take for granted,
anymore God.
For You created life.

And I marvel at it.